qısılaraq ele asta sesle danışmağa başladı.
- Ne qışqırırsan?
- Qorxutmaq istemedim. Amma çox danışırsan. Meni tez qocaldacaqsan sen.
- Men heç ne elemeyeceyem.
- Mene bax qocalıb ölenden sonra başqa birine ere getmek yoxdur. O biri dünyadan gelib onu da sni de öldürerem.
- Ne? Bu dünyada qovuşduq qaldı o biri dünya.
- Qovuşacağıq. Bu gece inanacaqsan.
- Ne bilim. Belke sen heç meni valideynlerinle tanış etmeye aparmırsan? He.. men haradan bilim.
- Valideynlerim yox. Atam nenem ve bibimle.
- Bağışla.. men.. men ele demek istemirdim.
- Neyi? Niye üzr istedin ki?
- Heç..
- Firuze?
- Heç ne..
Kenanın eylece basması ile her iksi ani olaraq öne geldi.
- Ey yavaş
- Bir mene emr etme. Iki mene ey deye xitab etmeyin axırıncı defe olsun Kenan deye bilersen, ezizim de deye bilersen etiraz etmeyeceyem. üç...niye üzr istedin.
- Menimle şertle danışma.
- Firuze söhbetden yayınma. Ne bilirsen?
- Heç ne bilmirem el çek.
- Firuze?
- Offfff bezdim.. he bilirem. bilirem ki, ananla atan balaca olanda ayrılıb.. bu qeder. Sadece pis olmağını istemirdim.
- Niye?
- Ele...
Kenanın az vvel üzünde yaranan esebden heç ne qalmamışdı. Üzünde mülayim tebessümle firuzeye teref dönüb bir daha niye deye soruşunca Firuze üzünü yana çevirib heç ne cavab vermedi. Hava hele işıqlı olduğundan yanaqlarının qızardığı gün kimi ortadaydı. Kenan bunu görünce üzündeki tebessüm daha da genişlendi. Firuzenin elini ovcuna alıb kiçik bir öpüş qondurdu.
- Mmm bu qoxu.. sen demedin de ne parfumudur. Mene uşaqlıqda nenemi bişirdiyi karamelli şirniyyatları xatırladır.
- Parfüm deyil....
- Bes nedir?
- Sabun. Irandan getirmişem..
- Demek sabundur.. o zaman mene de ver. Sen yanımda olmayanda onu qoxlayım.
Firuze Kenanen bu sözüne gülümseyerek elini çekdi.
- Gedek, bizi gözleyirler.
- Belke sonra? Yeni birden bire. Men özüm bele heç ne anlamadım.
- Yox. Ele bu gün. Sensiz günlerimin sayının artmasını istemirem.
- Kenan.
- Ay can Kenan..
- Allahım.. sen kimsen düzünü

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>