cavabımı gözlemeden sözlerini deyib getmişdi... Hevessiz olsam da, üzerime güllü don ve dünenki kimi cins pencek geyinib aşağı enmişdim...
- Amin qapının ağzındadır... Sen de çıx... - Arize xalanın sözlerinden sonra evden çıxıb darvazanın önüne çataraq nefesimi derib qapını açmışdım... Çöle ayaq basdıqda yolun diger terefinde Aminin maşınını görüb oraya üz tutmuşdum... Men çatan kimi Amin maşından enib men terefe gelerek maşının qapısını açmışdı...
- Buyurun, Şahzade... Amin bey bu gün de qulluğunuzda hazırdır... - üzüme gülüş qonduraraq keçib maşında yerimi rahatlamışdım... Amin de sükan arxasına keçib maşını işe salmışdı...
- Hara gedek? - maşının ön güzgüsünden meni süzüb danışırdı...
- Bilmirem ki... Sen hara istesen, ora gedek...
- Onda seni Peterburqun en eylenceli yerine aparacam... - Amin sözünü dedikden sonra susmuşdum... Yolları izleyib onun terefe baxmamağa çalışırdım... Amin radioda mahnı qoşub aradakı süqutu yox etmeye çalışmışdı... Ancaq bu mahnılar menim düşüncelerimi daha beter qarışdırırdı...
- Narden, ne olub? - Amin sessizliyime daha çox döze bilmemişdi...
- Heç ne...
- Eminsen?
- He...
- Onda bele olma... Menim yanımda olanda gülümsemeyini isteyirem... Sen kederli görünende menim de içime sıxıntı düşür...
- Yaxşı...
- Gül hele...
- Amin, yaxşı da...
- Men seni güldürmeyin yolunu bilirem... - Amin daha dilini dinc saxlamışdı... Bir neçe deqiqe sonra maşını saxlayıb aşağı enmişdi... Men terefin qapısını açıb nezerlerini üzümde gezdirerek düşmeyimi gözleyirdi...
- Amin, bura haradır ki? - qarşımda bina görüb marağıma güc gele bilmemişdim...
- İçeri keçek... Göreceksen... - Aminle yanaşı addımlayıb içeri keçmişdik... Lifte minib üçüncü mertebeye çıxmışdıq... Aminin yanında irelileyib qarşımda müxtelif oyunlar oynanılan yerleri gördükce özümü saxlaya bilmeyib sevincimden el çalmışdım...
- Amin... Burda ne çox oyunlar var... Esil kinodakı yerlere benzeyir...
- Düşündüm ki, en yaxşı gülüş vasitesi eylencedir... Bele görünür ki,