, yanılmamışam...
- Bunlara bax... Burada dağa çıxmağı da öyredirler ki... Hele Bowlingde var...
- He, şirin xanım... Hamısından var...
- Amin, ora bax... Gör, qızlar buz üstünde ne qeşeng sürüşürler... Kaş men de bacaraydım... Bilirsen, uşaqlıqdan dağa dırmanmağı, buz üstünde sürüşmeyi ele çox istemişem ki...
- Men de Alpinistlere qipte edirem... Hekim olmasam, deqiq Alpinist olardım...
- He... Ele men de...
- Onda bele çıxır ki, yene de taleyimiz bizi bir şekilde qarşılaşdıracaqdı... - Aminin qurduğu cümleye cavab tapmamışdım...
- Hansından başlayaq?
- Men heç birini bacarmıram... Sen bildiyin bir şeyden başlayaq...
- Yaxşı... Onda gel Bowling oynayaq... - Amin pul ödeyib bizimçün yer almışdı...
- Ayağının neçe olduğunu bilmesem de, 38 ölçüde götürdüm...
- Düz bilmisen... - gülümseyib Aminin elindeki ayaqqabıları elinden alaraq geyinmişdim...
- Bax, topları görürsen de... Birinci içlerinden nisbeten yüngülünü seçmelisen... Sonra barmaqlarını burada keçirib qaldıracaqsan... Sonra da bele durub, bax bu şekilde atacaqsan...
- Urra... Hamısı yıxıldı ki...
- He... Sen de bele etsen, hamısı yıxılacaq... - Aminle birge Bowling oynamağa başlamışdıq... Heyatımda hele bu qeder eylendiyimi xatırlamırdım... Vaxtın nece keçdiyini unutmuşdum...
- Üzünü sallama...
- Sen uddun da... Menim toplara gücüm çatmırdı... Hele baş barmağım da ağrayır...
- Can, hansı barmağın? Budur? Dayan, öpüm keçsin... - Amin gözlemediyim anda elimi ovcuna alıb baş barmağımı öpmüşdü...
- Adet etmisen? Çek elini!!! - elimi dartıb qaşlarımı çataraq dırmanış bölmesine doğru addımlamışdım...
- Sen başqasan... Ele baxma mene... Buna göre üzr istemeyecem... Men sehv heç ne etmirem... İkimiz de azad şexslerik... Men ne kiminse arvadına göz qoymuşam, ne de sevgilisine... - Amin yanımda dayanıb cümleleri ardıcıl düzmüşdü...
- Menim erim ölüb...
- Narden, xahiş edirem... Ele deyirsen ki, ele bil bilmirem... Men uşaq deyilem... Her şeyin ferqindeyem...
- Onda buna göre