bildi.

Digəri:

-Mən də, – dedi, – eynən sizin kimi qadın.

Mən dərhal vizit-kartımı uzatdım:

— Bizim ofisi də şərəfləndirin, qadın işçiyə çox ehtiyacım var.

Qadın dodaqaltında gülümsünürdü.

— Bundan əvvəl hardasa işləmisiniz?

— Bəli, referansım da var – dedi.

Əvvəl çantasını qurdaladı, lakin referansını orda tapa bilmədi. Sonra əlini qoynuna atdı. Bir qədər sinəsini qurdaladı.

— Burda bir yerə qoymuşdum, amma indi tapa bilmirəm.

Dostumun gözü qadının açıq sinəsində:

— Aman əfəndim, referans nəyə lazımdı? Hər şey bəllidir. Nəcibliyiniz görünüşünüzdən hiss olunur. Təhsiliniz varmı?

-Təhsilim? Diplomum yanımda olmalıdı.

Qadın yenə çantasını ələk-vələk elədi. Sonra əlini yenə qoynuna atdı. Orda da tapa bilmədiyini görüb ətəyini yuxarı çəkdi, kalqotkasının baş tərəfinə nəzər saldı.

— Allah Allah… dedi – diplomumu buralarda bir yerimə qoymuşdum…

-Xanım, heç zəhmət çəkməyin. Mən söhbət olsun deyə demişdim. Təhsilinizin ali olduğu bəllidir.

Qadın:

-Xeyir, ali deyil… – dedi. O biri:

-Xanım, təvazökarlıq etməyin. Biz adamın üzünə baxanda necə insan olduğunu anlayırıq Sizin ali təhsilli olduğunuz hər şeyinizdən bəllidir, maşallah.

-Ali deyil əfəndim, 9-cu sinifdə məktəbdən çıxmışam.

-Olsun, yenə də ali sayılır. Təhsil universitetlə olmaz. Biz, üzr istəyirəm ifadəmə görə, nə diplomlu eşşəklər tanıyırıq. İnsan özü-özünü yetişdirməlidir, əsas olan budur xanım.

Qadın:

-Nə qədər verəcəksiniz?

Ofisin sahibi nə qədər versəm qadın məmnun olar deyə düşünərkən başqa biri:

-Mən 300 verərəm – dedi.

Mən “çüşşşş” deyə bağırmaq istədim, sonra özümü saxladım.

-Azdır – dedim – doğrusu az, çox az… Mən sizin kimi bir xanıma əgər qəbul edərsə ayda 400 verərəm.

Dostumun ofisinə ondan 100 lirə borc almağa gəlmişdim.

Üçüncüsü güldü:

-İnsaf, yahu, insaf! Öncə qarşındakı xanıma bax, sonra qiymət ver – dedi.

-Canım, 400 dedisə də bunun hər il 5 maaş müavinəti var. Bundan başqa hər altı ayda bir 1 aylıq tətil.