. Necədir xanım?

Qadın biraz tərpəndi, yandan razrezli ətəyi budlarına qədər açıldı. Mən daha da həyəcanlanaraq:

-Məndən 500 – deyə bağırdım.

Bayaq 100 lira borc istəyəndə “Vallah billah yoxumdu, şərəfim haqqı yoxumdu” deyən ofis sahibi dostum portmanatını çıxartdı. Qadına bir dəstə pul uzadıb:

-Xahiş edirəm hələlik bunu avans olaraq qəbul edin, sonrasını fikirləşərik.

Qadın bir daha ustalıqla tərpəndi. Hər hərəkət edəndə ətəyi biraz daha açılır, nəfəsimizi kəsirdi.

-Nə işlə məşğul olacağımı bilmirəm, bu avansı qəbul edə bilmərəm.

İşin çətini indi başlayırdı.

-Çap maşınında yazmağı bacarırsınız?

-Xeyr.

-Zərəri yoxdur, bilməsəniz də olar. Bəs katibəlik?

Bu anda içəri bir nəfər daxil oldu. Qadını görər-görməz onu da tok vurdu:

-Xanım mənə tanış gəlir, elə bil hardansa tanıyıram – dedi.

-Tanış gələr, hamınıza tanış gələr – dedi qadın kinayə ilə. Diqqətlə baxdım, həqiqətən üzü mənə də çox tanış gəldi.

-Mən də hardansa tanıyıram kimi hiss edirəm.

Qadın qəhqəhə çəkdi. Amma səsi birdən-birə dəyişmiş, qalınlaşmışdı.

-Yahu, məni tanımadınız?

Əvvəlcə qoynundakı iki taxma məməni çıxardıb masanın üstünə qoydu. Sonra başındakı pariki qaldırdı.

Bu ki bizim Cəmildir. Üzündəki makiyajı da sildikdən sonra Cəmil olduğuna əmin oldum.

Cəmil:

-Alçaqlar! – deyə bağırdı. Bu ofisin qapısında yatdım, amma mənə 10 lira borc vermədiniz.

-Çox zarafatcıl adamsan, Cəmil.

-Nə zarafatı? Neçə ay işsiz süründüm, hara getdimsə “siz bizə ünvanınızı verin, sonra sizinlə əlaqə saxlayarıq”, dedilər. Bu İstanbulda adres vermədiyim yer qalmadı. Qəzetlərdəki elanlara baxıram “xanım işçi tələb olunur, xanım işçi tələb olunur.”. Heç kəs kişi axtarmır.

Adamlardan biri ofisin sahibi olan dostuma:

-Mənim təcili işim var, məni bağışlayın.

-Otur canım, gedərsən. Hara tələsirsən?

Cəmil davam edirdi:

-Sonra gördüm olmur, qadın qiyafəsində cəhd etmək qərarına gəldim.

-İş tapa bildinmi?

-İş axtaran kimdi? Haranı gözaltı eləsəm