Söhbet yava qadınlardan düşmüşdü, çünki nahar fasilesinden sonra, hem de sırf kişi meclisinde başqa neden danışıla biler ki?
Aramızdakılardan birisi:
— Heç bilirsiniz menim başıma nece qeribe ehvalat gelib? – deye soruşdu.
Bunun ardından ise bele bir ehvalat nağıl eledi:

— Keçen il qış axşamlarından birinde bütün varlığımı sarsıdacaq qeder güclü bir kimsesizlik ve tenhalıq hissi mene hakim kesildi. Yeqin ki, eyni hissleri çoxunuz yaşamısınız. Öz otağımda tenhalığımla baş-başa oturmuşdum ve birden mene ele geldi ki, bir az da belece yalqız qalsam, bu teklik axırıma çıxacaq, çünki bele qorxunc yalqızlıq hissi gec-tez adamı intihara qeder getirib çıxara bilir.

Ne edeceyimi deqiq bilmesem de, paltomu geyinib evden çıxdım. Bulvara yetişenden sonra bu cansıxıcı axşama çox da mehel qoymadım ve müşterileri nisbeten seyrelmiş gece kafelerinin qabağında bir xeyli dolaşdım. Adama ele gelirdi ki, bu aramsız yağan narın yağış neinki adamın eyin-başını, bele getse, hetta iliklerini de islatmağa qadirdir. Elbette, bu yağış islanmaqdan qurtulmağa can atan adamları evlerin daldalanacaq yerlerinde gizlenmeye vadar eden güclü nisan (aprel — A.Y.) yağışlarından ferqlenirdi ve ayrı-ayrılıqda belke de göze görünmeyen damlalardan ibaret tül perde kimi, fasilesiz olaraq göyden yere sepelenir, eyin-başı islatması bir yana, hele bir adamın canına üşütme de salırdı.

Küçede o baş, bu başa var-gel ederek birteher bu iki saatımı öldürmek üçün «Hara gedim?» deye düşünürdüm ve onda, ilk defe öz-özüme etiraf etdim ki, geceler derd-qemden yaxa qurtarmaqdan ötrü bu boyda Parisde bir dene de olsun gedilecek yer yoxdur. Nehayet ki, daha çox qadın ticareti ile ad çıxaran Foli-Berjere teref üz tutmalı oldum.

Zalın ölçülerine göre tamaşaçı sayı çox az idi. Nal biçimli foyede gezişen müemmalı adamların bütün zahiri görkeminden, yeni yerişlerinden, geyimlerinden, saç düzümlerinden, saqqallarının biçiminden, şlyapalarının qoyuluşundan ve hetta üzlerinin renginden bele ne ise bir bayağılıq

[1] 2 3 ... 8 >>