oxunurdu. Bunların arasında çox az adam haqqında demek olardı ki, o, temizkardır ve ya zövqle geyinmeyi bacarır.

Qadınlara gelende ise, onların çoxlarınıza melum olduğu kimi, tanınan fahişeler olduğunu söylemeye ele bir ehtiyac qalmır. Hemişeki kimi yanbızlarını oynadaraq, ortada gezişen bu qadınların üz-gözünden sırtıqlıq, zehletökenlik ve miskinlikle yanaşı, qeribe bir meğrurluq da yağırdı ve mehz bu sonuncu özellikleri adamda onlara qarşı anlaşılmaz bir ikrah hissi oyadırdı. Yekeqarın keşişler kimi köklükleri bir yana dursun, bedenlerinin gah orası, gah da burası ecaib şekilde qabaran, leylek kimi uzunayaqlı görünen, üzü üzler gören bu qadınlara göz qoyduğum zaman bele qenaete geldim ki, qısa sövdeleşmeden sonra varlığını iyirmi beş franka satan bu mexluqların arasında bir luidora deyecek birisini axtarmaq menasız işdir.

Bu ara baxışlarım çox cavan olmasa da, helelik teravetini ve cazibesini itirmemiş, işveli birisine sataşdı ve ilk andan gözüm onu tutdu. Her hansı tereddüd duymadan ona yanaşdım ve asanlıqla bir geceliyine o qadını kiraladım. Tenhalıqdan başqa meni heç neyin gözlemediyi evime tekrar dönmek istemediyimden özünü satan bu qadıncığazın yoldaşlığını ve ağuşunu daha üstün bildim.

Onun evine yollandıq. Ezabkeşler küçesindeki böyük evde yaşayırmış. Pillekenin işığı çoxdan keçirilmişdi. Men dalbadal bir neçe kibrit yandırdım, ayağımla pilleleri yoxlaya-yoxlaya ve ağır-ağır yuxarı qalxdım, arabir büdrediyim üçün hedsiz dilxor idim.

Tumanını xışıldadan qadın ise önüme düşüb, inamla yeriyirdi.

Beşinci mertebeye çatıb dayandıq. O, meni içeri buraxdı, qapını arxadan kilidleyib, xeber aldı:

— Yaxşı, demeli sen sabaha qeder menimle olacaqsan?

— He de. Axı ele danışdıq.

— Yaxşı, qoçum. Men bunu bir daha deqiqleşdirmek meqsediyle soruşdum. Burada birce deqiqe gözle, indi gelirem.

O, meni zülmet kandarda tekbaşına qoyub, içeri keçdi. Evvelce onun bir, sonra ise daha bir qapını örtdüyünü eşitdim, sonra ise mene ele geldi ki, o, birisiyle

<< 1 [2] 3 4 ... 8 >>