Iclasımız var.
- Gel dedim.. indi alacağam çiynime onda biabır olacaqsan bax.
- Kenan!
- Cavab qaytarma, gel dedim.
Kenan Firuzeni zorla dartaraq maşına getirdi. Yol boyu ne qeder cehd etse de Firuze sifetini sallamış, gülmürdü.
- Aaa olmadı bu.. bayaqdan min hoqqadan çıxdım bir defe gülmedin. Men de pis oluram. Hanı o dil qefese qoymayan qız. Men onu isteyirem. o gelsin.
- Kenan bax, heqiqeten ehvalım yoxdur nolar burax gedim.
- Yaxşı.. amma buraxmıram. Sadece ele bir yere aparacağam ki, sessizlikde dincelesen.
- Kenan..
- Sus.. getdik.
Kenan Firuzeni şeherden kenara gözel menzereli bir yere getirmişdi. Daha çox aileli uşaqlı adamlar var idi etrafda. Firuze halsız halda maşından düşende qarşısında dayanan Kenanı gördü.
- Ne oldu?
- Bax bura bu sifetle geldin. Heç ne demirem, amma gedende bu sifetle getmeyeceksen. Indi danış görüm ne olub.
- Heç ne.
- Firuze.. özünü mene tanıtma. Seni elimin içi kimi tanıyıram. Barmağımla toxunsam bu saat ağlayacaqsan....ey.. ey ağlama.. bağışla.. yaxşı sakit ol.
Firuze Kenaın sözlerinden sonra ğalamğa başladı. Uzun zamdnır evde de tek qaldığından kiminlese danışı derdleşmirdi. Amma Kenanla da derdleşmek fikri yox idi. Sadece bu gün ondan gerçekden istlik, merhemet hiss etmişdi. Buna ehtiyacı olduğunu hemin an anladığı üçün ağlamağa başladı. Kenan onun başını qlları arasına alaraq saçlarını oxşadı.
- Lap balaca uşaqlar kimi burnunu çeke çeke ağlayırsan ki. Eh men de deyirem qarşımda böyük qız var. Gör kimi sevmişem.
Kenaın bu sözlerine Firuze daha da ağlamağa başladı. Onu sakitleşirmek üçün elinden geleni elese de belli idi ki, Firuze çoxdandır dolmuşdu. Bir xeyli sonra ağacın dibinde oturan Kenan ve başını onun çiynine qoyan Firuze qarşıda oynayan balacaları sessizce seyr edirdiler. Her ikisi uzun müddet danışmadan oturmuşdu. Kenan terpenmek istedikde Firuzenin onun çiyninde yuxuladığını gördü. Ağlamaqdan halzı düşmüşdü belli idi. Sakitce onun balaca üzünü seyr etmeye başladı. Firuze dünyalar gözeli

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>