deyildi, amma gizli bir cazibedarlıq var idi. üz cizgileri seliqeli normasında idi. burnu, ağzı, gözleri balaca idi. Kenan elini Firuzenin üzünde gezdirdikce üzünde tebessüm yaranırdı. Barmaqları ile balaca dodaqlarına sığal çekne firuze gözlerini açaraq yerinden dik qalxdı.
- Neynirsen sen?!
- Bağışla. Yatmışdın..
- He... yatmışdı deye o saatca elin qolun açılıb he.
- Firuze şişirdirsen.
- Sen özünü ne
- Zenn edirsen?
- Firuze!
- Bura getirdin, ailenle tanış etdin bitdi bununla da her şey.
- Firuze qutar!
- Esl sen qutar.. besdir artıq!
Firuze dönüb getmek isteyirdi ki, Kenan onu qolundan tutub özüne teref çekerek dodaqlarından öpmeye başladı. Firuze ne qeder çırpınsa da çıxa bilmedi onun qollarından. Etrafda uşaqlar qışqır bağır salınca gözünü açaraq uşaqların valideynlerini onlara teref geldiyini görererk firuzenin elinden tutub qaçmağa başladı.
- Axmaq. Ne cüretle meni öpürsen?
- Senden aldığım cüretle. Amma indi getmesek uşaqların valideynleri birdefelik son qoyacaq her şeye.
- Burax..
- Tez ol.. otur maşına.
Kenan maşını sürerek oradan uzaqlşadı. Yol boyu qeh qehe atıb gülürdü. Firuze ise esebden dırnaqlarını yeyirdi. Eslinde özü de bilmirdi esebden yoxsa oa anda qapıldığı qeribe duyğulardan. Içinde olan qarışqılıq onu daha da esebileşdirdir. Bu Firuzenin ilk öpüşü idi. ve ilkini de sevgisine inanmadığı Kenana qapdırmışdı.
- Firuze...
- ...
- Firuzeeee..
- ....
- Men çağıranda cavab ver.
- Zeher.
- Ay sağol.. bir söz soruşacağam, amma düzünü cavab ver.
- Yox.
- Ne yox?
- Yox...yox.. yox..
- Hmm.. demek düz bilmişem.
Kenan gülmeye başlayınca Firuze daha da esebileşdi.
- Neye gülürsen Allahın belası?
- Soruşacaqdım ki, heç vaxt öpüşmemisen. Çünki bellidir ki, sene toxunan olmayıb.
- Kenan heddini aşırsan?
- Qızardın ki.... ahaa.. demek düz bilmişem.. mmm bunu bilmek xoşdur. Demek ilk öpüşünü men oğurladım.
- Haram xoşun olsun.
Kenan qeh qehe atınca Firuze arxadan oturacağa yumuruq vurmağa başladı. Utanmışdı.. hem de çox.

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>