Özünü ne qeder oturacağın arxasında gizletmeye çalışsa da Kenanın sesini eşitdikce daha da utanırdı. Getdiyi yolun işe ve eve olmadığnı görünce Firuze başını qaldıraraq yola diqqetlebaxdı. Kenan bunu görünce özü dillendi.
- Eve ya da işe getmirik.
- Hara gedirik?
- Qorxma yemeyeceyem.
- Qorxan da yoxdur. Amma men eve isteyirem.
- Olar evime de apararam
- Kenan! Men öz evime getmek isteyirem.
- Firuze uşaqlıq eleme. inan sene unuda bilmeyeceyin bir gece yaşadacağam.
- Maşını saxla! Saxla dedim
- Ay qız qorxma. Toxunmayacağam sene. Fikrin zikrin ayır yerdeir deyesen senin.
- KENAN!
- Bu balaca bedenden çıxan sese bax da. Hayasız.
- KENANNN!!
- Senden çekeceyim varmış...
Firuze ne qeder qışqır bağır salsa da Kenan maşını saxlamır ele düz sürürdü. Arada bir telefonu eline alıb. Her şey hazırdır? Deye kimdense soruşurdu. Firuze planlaşdırmışdı ki, Kenan maşını saxlayan kimi düşüb qaçacaq. Boyu ve çekisi az olduğundan rahat qaça bilecekdi. Buna emin idi. beyninde planlarını qurarken Kenan ön şüşeden Firuzenin üzündeki düşünceli mimikanı görünce nese fikirleşdiyini anlamışdı.
- Firuze ağlından bele keçirme. Eger bu geceden sonra mene inanmasan ....
- Ne..
- ....çatdıq.düş.
Bölümün sonu

<< 1 ... 4 5 [6]