Məcburiyyət
14- cü bölüm
Kənan atasının sözünə əhəmiyyət verməyərək Firuzənin arxası ilə getsə də Firuzə Kənanı gözləmədən öndə qaçırdı.
- Firuzə, Firuzə dur. Nə oldu birdən?
- Bir daha məni heç nəyə məcbur etmə. Belə ani qərarlarına məni də qatma
- Niyə? Ailəmlə tanış etmək istəyimin nəyi pisdir?
- Pis deyil.. Çox sağol, amma bir daha olmasın. Ümumiyyətlə bir daha qarşılaşmayaq.
- Axı nə oldu? Atamın sualları səni sıxdı. O elədir. Həmişə sorğu suala tutur. Amma..
- Yox.. səninlə əlaqəsi yoxdur. Ailənlə də əlaqəsi yoxdur. Amma istəmirəm.
- Firuzə? Nə baş verir. Nə oldu axı birdən?
- Kənan mən getmək istəyirəm. çox sağol.. sayğım hörmətim sonsuzdur ailənə gözəl insanlardır, amma gərək məni dəvət etməzdin.
- Mən sadəcə sübut etmək istəyirəm.
- Bilirəm.. bilirəm. amma olmaz. Bağışla... bağışla kənan. Səninlə əlaqəsi yoxdur. Taxi gəlir mən gedim.
- Özüm aparacağam.
- Yox.. atan da çağırır, get sən. Mənim əvəzimdən də üzrxahlıq et.
- Yaxşı.. Amma çatanda xəbər et. Anlamadım heç nə.
- Heç nə.. heç nə baş verməyib. Hələlik.
Kənan heç nə anlamadı. Firuzənin təlaşının səbəbini yenə də özündən bildi. Bəlkə də hələ də tərəddüd edir deyə düşündü. Evə döndüyündən atasının masa arxasında olmadığını gördü.
- Kənan, gərək atana baxmazdın qızı evinə aparardın. Gənc xanımdır. Gecə vaxtı.
- Istəmədi. Atam əhvalını korladı onun.
- Ayda ildə bir dəfə qızla tanış etdin onu da Sinan imkan vermədi. Mənə bax Kənan bibinə düznü de. Sən evə qız gətirmzədin. Bu elə belə dost ya da iş yoldaşı deyil hə?
- Bibi həqiqətən işçimizdir. Sadəcə yeməy gətirdim ki, türkiyədə adətlər necədir görsün
- Aha mən də inandım.
- Bibi?!
- Bibin düz deyir. Mən də gördüm o qara qıza baxışlarını. Qara maradır , amma şirindir. Axır ki, düzgün birini tapdın. O nəydi kukla kimi bəzənib düzənmiş qızlar.
- Fatma xala?! Sən də? O qızın nəyini mənə yarşdırdın.
- Aaa elə demə. Qızın şərqlilərə məxsus sirli gözəlliyi var. Həm də bəllidir ki, elə belə ailədən gəməyib. Fikir verdim