ə küçədə duran dilənçiyə görə.Tupoysan sən?
O dayanmadan danlayırdı.Qınamırdım heç nə bilmirdi.Ona minnətdardım məni böyük bəladan qutarmışdı.Son anda yetmişdi dadıma.Hələ ki nəsə açıqlamaq istəmirdim ona görə yalandan nəsə uydurmaq məcburiyətində idim.
- məzələnirdilər onla, mənim də vicdanım əl vermədi, heç özüm də bilmədim necə oldu
- Yaxşılıq mələyi çıxıb da başımıza.Hələ gündə nə qədər pul verməyini demirəm.xəstəsən e ala
- Nəysə Vasif, çox saol hər şeyə görə.Minnətdaram.Əvəzindən çıxaram bir gün.İni gecdi daha gedək
- Əvəz zad lazım döyül qaqa, bir az ehtiyatlı ol bəsdi
Sağollaşıb ayrıldıq.Evə gəldim.Tezbazar otağıma keçib fikirləşməliydim.Belə anlarda ancaq bir mühitdə fikirləşə bilirdim.Sakit otaq, Bethovenin simfoniyası alçaq səslə və bir fincan kofe.Çox fikrə dalmışdım.Nə edəcəkdim? Ondan əl çəkmək istəmirdim.Dilənçi də olsa mələyimə çevrilmişdi.Sevirdim diyəsən.Hə Hə dəqiqdi sevirəm.Ama o bir dilənçi idi mənsə varlı ailənin bir oğlu..Ailəm qətiyyən razı olmazdı.Yəqin ki evdən qovarlar böyük ehtimal.
Əşşşi Sabah artıq yaxınlaşıb qıza sözümu deyəcəm.Qərarımı alıb yatağa uzanıb yatdım.
Ertəsi gün erkəndən qalxdım.Hazırlaşdım və tələsik çıxdım həmişəki kimi.İndi yol daha uzanmışdı sanki.Ama yolboyu deyəcəyim teksti düşünürdüm.Nəhayət metro dayandı, düşərək döngəyə gəldim.Qız hələ ki gəlməmişdi.Ama üzülmədim.Çünki hazırlaşmağa daha çox vaxtım olacaqdı.Dərsdə də sırf bunun üçün hazırlaşdım.Dərsdən sonra da getdim.yenə yox idi.Sabah da olmadı.Biri gün də.O biri gün də...
Daha düşünməyə ehtiyac yox idi.Onu axtarıb