xanım... - Amin qapını açıb yene de gülürdü... Bu insan bir söhbetin üzerinde qalıb insana menfi enerji ötürmezdi...
- Mene Cırtdan deme!!!
- Elesen axı menim gözümde... Gör, nece balacasan... - qaşımı çatıb onun yanında addımlamağa başlamışdım...
- Dediklerimi unutma... - Binaya daxil olmadan önce yeniden tenbeh etmişdi... Binaya daxil olub Aminin yardımı ile demek olar ki, her kesle tanış olmuşdum... Meni çox semimi qarşılamışdılar... Rus dilini bilmeyim kömeyime çatmışdı... İlk günümü çox gözel başa vurmuşdum... Esas işim kiminse eline baxıb nelerise öyrenmek idi... İnanırdım ki, bunun öhdesinden gelecekdim... (Sabina Nur)
- Hardaydın? - bu gün dördüncü iş günüm idi... Amin işde her anımı güdürdü... İndi de qızlarla xestexanaya yaxın olan kiçik restorana yemek yemeye getmişdik... Her kesi ayağa qaldırıb meni soruşmuşdu...
- Qızlarla getmişdik... Buradakı restorana...
- Niye menim xeberim yoxdur?
- Niye olsun ki? Biz qızlarla sözleşmişdik...
- Menimle söz güleşdirme... Dememişem, ayağını çöle de qoyma? He?
- Amin bey, men sizin emr vereceyiniz insan deyilem?
- Doğurdan?
- Beli!!!
- Bunu teze keşf etdin?
- Yox, çoxdan...
- Narden!!!
- Beli...
- Menim esebimle oynama!!! Birde bu binadan bir addım çöle at hele... Men bilirem neyneyecem...
- Neyleyeceksen ki?
- Onda göreceksen...
- Qorxdum lap...
- Mene senin qorxmağın lazım deyil... Sadece, dediklerime emel et...
- Men senin ne bacınam, ne de arvadın... Bu gösterişleri başqasına ver!!!
- Demeli, bele... Onda sabah erize verecem!!!
- Neye?
- Demedin ki, arvadın deyilem... Olarsan da...
- Heç vaxt!!!
- Qışqırma... Meni deli etme... Sabah yemeyimizi ele menim otağımda yeyeceyik... Tek sabah yox, diger günler de...
- Esla!!! Men hamı kimi yemekxanada yeyecem... Özü de qızlarla...
- Göre... - Amin sözünü bitirmeden qapını döyüb icaze istemeden bir oğlan içeri keçmişdi...
- Rauf? Ne tez qayıtdın? - Amin teecüble oğlana baxıb sözünü söylemişdi...
- Konfrans biten kimi teyyareye

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>