burda idi.Bir çaynik çay sadəcə 20 qəpik olduğundan burda tələbədən çox şəhər uşaqlarına rast gəlmək mümkün idi.Boş yer tapıb Vasifi əyləşdirdim mənsə çay və bir az da şirniyat falan aldım.

-Vasif, yemək istədiyin nəsə var?

-Yox hələ gəl otur görək Hüseyn, danış görək nolub?

-Əslində azmaz da olsa xəbərin var sənin.keçən dəfəki qız söhbəti.

-Dilənçi qız?

-Hə. O dava günündün bu yana gəlmir qız.onu axtarıb apmaq istəyirəm

-Neynirsən ə dilənçini? İşin gücün yoxdu?

-Vasif, bilirəm e normal qarşılamıyassan ama bunu sənə demək istiyirəm.Sadəcə sən bilirsən.Ama aramızda qalsın ha

-Ala de gəlsin də.Çürütmə ki

-Mən o dilənçi qızı sevirəm.İnanırsan inan, inanmırsan inanma ama sevirəm

Bu sözü deməyimlə Vasifin ağzından çayın tökülməsi, şaqqanaq çəkib gülməsi bir anda oldu.Özümü buna hazırlamışdım deyə, bu cavab məni çox da sındırmadı.və ardınca elə zənn etdiyim kimi suallar gəldi

-Ayə Hüseyn Allah güldürsün səni.Başın xarabdı ə? Dilənçini sevirəm nədi bəs? Dədənin o dilənçi ağırlığında elə pulu var sən gəlmisən ki dilənçi sevirəm.Başqa yerdə deyib camaat özünə güldürmə ha.

-Vasif, gülməli nəsə yoxdu ciddiyəm mən.sevirəm deyirəm.Nolsun axı o dilənçidi. Onun gözləri, gülüşü, səsi, hər şeyi tam axtardığım qızdı.Nə olur olsun onu tapmalıyam.bu işdə yanımdasan ya yox?

-Yanında olmağa həmişəki kimi yanındayam.Amma indidən deyim əl çək bu işdən.Axırın yaxşı görmürəm.

-Axırı heç mənə maraqlı da deyil.Sən hələ məsləhət ver görüm necə tapaq bu qızı

-Ayə bu dilənçiləri bilmirsən guya? Hamsı qaraçılardı da.Hamsı da kriminal dəstə kimi yayılırlar.Hamsı bir birin tanıyır.soruşsaq birindən bəlkə tapa bilərik.

Fikir beynimə batmışdı.Vaxt itirmək istəmirdim və dərhal ayağa qalxdıq.Elmlər Akademyası metrosuna yaxın bir yerdə dayandıq.Kimdən sorusacağımıza hələ qərar verməmişdik.Bu zaman gözümə keçən dəfə onu aparan qoca qadına gözüm sataşdı.Düzü ondan nəsə söz alacağımıza inanmırdım ama yenə də sınamağa dəyərdi.Vasifə də fikrimi