burda idi.Bir çaynik çay sadece 20 qepik olduğundan burda telebeden çox şeher uşaqlarına rast gelmek mümkün idi.Boş yer tapıb Vasifi eyleşdirdim mense çay ve bir az da şirniyat falan aldım.

-Vasif, yemek istediyin nese var?

-Yox hele gel otur görek Hüseyn, danış görek nolub?

-Eslinde azmaz da olsa xeberin var senin.keçen defeki qız söhbeti.

-Dilençi qız?

-He. O dava günündün bu yana gelmir qız.onu axtarıb apmaq isteyirem

-Neynirsen e dilençini? İşin gücün yoxdu?

-Vasif, bilirem e normal qarşılamıyassan ama bunu sene demek istiyirem.Sadece sen bilirsen.Ama aramızda qalsın ha

-Ala de gelsin de.Çürütme ki

-Men o dilençi qızı sevirem.İnanırsan inan, inanmırsan inanma ama sevirem

Bu sözü demeyimle Vasifin ağzından çayın tökülmesi, şaqqanaq çekib gülmesi bir anda oldu.Özümü buna hazırlamışdım deye, bu cavab meni çox da sındırmadı.ve ardınca ele zenn etdiyim kimi suallar geldi

-Aye Hüseyn Allah güldürsün seni.Başın xarabdı e? Dilençini sevirem nedi bes? Dedenin o dilençi ağırlığında ele pulu var sen gelmisen ki dilençi sevirem.Başqa yerde deyib camaat özüne güldürme ha.

-Vasif, gülmeli nese yoxdu ciddiyem men.sevirem deyirem.Nolsun axı o dilençidi. Onun gözleri, gülüşü, sesi, her şeyi tam axtardığım qızdı.Ne olur olsun onu tapmalıyam.bu işde yanımdasan ya yox?

-Yanında olmağa hemişeki kimi yanındayam.Amma indiden deyim el çek bu işden.Axırın yaxşı görmürem.

-Axırı heç mene maraqlı da deyil.Sen hele meslehet ver görüm nece tapaq bu qızı

-Aye bu dilençileri bilmirsen guya? Hamsı qaraçılardı da.Hamsı da kriminal deste kimi yayılırlar.Hamsı bir birin tanıyır.soruşsaq birinden belke tapa bilerik.

Fikir beynime batmışdı.Vaxt itirmek istemirdim ve derhal ayağa qalxdıq.Elmler Akademyası metrosuna yaxın bir yerde dayandıq.Kimden sorusacağımıza hele qerar vermemişdik.Bu zaman gözüme keçen defe onu aparan qoca qadına gözüm sataşdı.Düzü ondan nese söz alacağımıza inanmırdım ama yene de sınamağa deyerdi.Vasife de fikrimi

<< 1 [2] 3 4 >>