Məcburiyyət.

15- ci bölüm

- Bura haradır
- Gəl...
- Kənan
- Dedim ki, gəl.. Amma yox dayan..
- Nə?
- Gözlərini bağlayacağam.
- Nə?! Dəlisən sən
- Dön.. çox danışma.
- Yox. Istəmirəm. Gedirəm mən.
- Firuzə söz verirəm. Bu gecədən sonra bir daha üzümü görməyəcəksən.
- ....
- Sadəcə bu gecə dediyimi elə.
- Gecə deyib məni qorxutma da sən də.
Kənan qəh qəhə ataraq Firuzəni özün tərəf çəkib qucaqladı.
- yox qorxma. Sadəcə xoşbəxt olmağını istəyirəm. Gülməyini istəyirəm. Sən bikef olanda heç çəkilmirsən. Amma əhvalın yaxşı olanda didişirsən mənimlə bu da mənə xoşduur.
- Bəlkə qollarını boynumdan çəkəsən.
- Narahat olma. Mənə xoşdur.
- Narahat olmayım? əllərini sındırmamış çək. Inan narahat olacaqsan..
Kənan offuldayaraqqollarını Firuzənin boynundan götürdü.
- hə nə deyirsən?
- Bu gecə bitir və mən səni görməyəcəyəm. Elə?
- Elə..
- Hm... yaxşı.. amma sözündə durmasan incimə.
- Ay Allah nə edəcəksən yoxsa.. Hədələmə də məni. Inan gülməyim gəlir.
- Ağlına belə gətirə bilmərsən ki, başına nə oyun açaram.
- Hə yaxşı yaxşı inandım. Qorxudan bu saat əsirəm. Indi dön gözünü bağlayıram.
- Nəyə lazımdır axı
- Ay qız bəsdir sual verdin. Sus artıq.
Kənan Firuzənin gözlərini bağlayaraq özü ilə dartmağa başladı.
- Kənan yıxılaram.
- Qorxma yanındayam tutaram səni.
- Bilirəm də dəniz kənarındayıq. Gələndə gördüm kor deyiləm.....bu nədir?
Firuzə danışa danışa kənan onun gözlərini açmışdı. Özü də şokda idi. Dəniz kənarında ətrafı ağ tüllərlə bəzədilmiş iki nəfərlik yemək masası. ətrafda kiçik tonqallar və sərin meh.
- bəyəndin?
- Sən...bu...
- Nə ? bəyənmədin yoxsa?
Firuzə heç nə demədən Kənana dönüb baxırdı. Düşündü ki, bu qədər oyun olmaz. Bu adam bir oyuna görə bu qədər səbirli, düşüncəli, romantik ola bilməz. Düşündü ki, Kənan doğrudan onu sevir.
- bu ola bilməz axı.
- Nə?
- Sən mənə aşiq olmusan?
- Sabahın xeyir, indi çatır.
- Bu oyun deyil?
- Firuzə nə oyun oyun yapışmısan. Yox oyun deyil. Gerçəkdir. Sən mən bura. Hər