. qayıtmayacağam.. qayıda bilmərəm.
- Axı niyə? Nədir bu sirr... yedi bitrdi səni..
- Səlma xala mən gedim.
- Get, amma axşama bizə gəl. Bir müddət mənimlə qal.
- Yox. Sizə yük ola bilmərəm.
- Dəli dəli danışma. Quş boyda mədən var yemək də yemirsən. Otaqda bizdə boş orada qalıb. Nə yükündən danışırsan?
- Amma
- Etriaz istəmirəm. ən azından özünü toparlayana qədər burada qal. Narahat olma anan kimi olmasa da mən də sənin qayğına qalaram...
Firuzə Səlmanın bu sözünə kövrəlib onu qucaqladı.
- ey bəsdir.. yenə ağlama....dəli qız.
- Çox sağolun. Hər şeyə görə çox sağolun.
- Yaxşı yaxşı.. indi məni də ağladacaqsan yoxsa. Sən indi get paltarlarınıyığ gəl bura. Bu günlük heç bir yerə çıxma. Evdə heç kim olmayacaq. Atamdır ona baxıcısı baxır otağında. Sən dincəl yat. Stressdən uzaqlaş sonrasını bir yerdə düşünərik.
- Sizin borcunuzu necə ödəyəcəyəm bilmirəm.
- Heç bir borc yoxdur. Sən də mənim qızım. Indi get. Amma tez gəl.. mən də bu günlük icazə alaram
- Yox.. mənə görə qalmayın işdən. Xahiş edirəm.
- Yox.. narahat olma Kənan səhərlər işə gəlmir onsuz.
- Adını çəkməyin onun
- Aha. Demək bu halın onunla bağlıdır.
- ....
- Yaxşı .. heç nə soruşmadım. Amma ən azında de bilim məndən soruşsa nəsə deyim.
- Heç nə.. görməmisiniz..eşitməmisiniz məni.
- Ooo bu dərəcə yəni? Yaxşı.. sən deyən olsun. Gəl onda birlikdə gedək. Mən işdə düşüm, sən evinə get.
***
Departamentə gələn növbəti kuryer yenə Firuzəyə zərf gətirmişdi. Bu dəfə də Ayşə alıb yenidən açıb oxudu və məktubu parçalayıb zibil qutusuna atdı.
- səndən qurtulmağıma az qalıb. Çox az..
- nə danışırsan öz -özünə. Iclasa gəl.
- Heç.. Firuzə bu gün də gözümə dəymədi.. budur sizin ən yaxşı işçiniz.
- Gəlməyib.
- Vallah mən görməmişəm.
- Doğrudan bu qız ağ eləyib.
- Kimə gevənirsə artıq.
Ömərlə Ayşə Firuzənin qeybətini edərkən anidən açılan qapı ilə diksindilər. Kənan dəli kimi çəri girib otağa göz gəzdirdi. Ömərlə Ayşəni görüb onlara yaxınlaşdı.
- Hanı o?
- Kim?
- Firuzə