a geldim, ancaq sene etibar etdiyimden... Bele sözler demesen, yaxşı olar...
- Niye? Özünü bele uzaq tutmaqla ne qazanırsan?
- Bele lazımdır...
- Onu kim deyir?
- Men...
- Sen çox böyük sehv edirsen!!!
- Etmirem...
- Etmirsen? - mene yaxınlaşıb qarşımda dayanmışdı...
- Onda üzüme bax, de... - eli ile yanaqlarımı ovuclayıb başımı qaldırmışdı...
- Amin...
- Can... Niye bize şans vermirsen?
- Çünki bele olmalıdır...
- Eyni sözleri tekrarlama... - sözünü deyib nefesini üzüme vermişdi... Onun dodağımı öpeceyini düşünüb gözlerimi yumsam da, alnımda hiss etdiyim istilikden yanıldığımı anlamışdım... Amin alnımdan öpüb meni qucaqlamışdı... Gözlemediyim anda meni qucağına qaldırmışdı...
- Amin!!! Ne edirsen? Qoy meni yere!!!
- Neçe zamandır xeyal etdiyim anı reallaşdırıram... - meni yatağa uzadıb özü de yan terefde uzanmışdı...
- Xahiş edirem, qalxma... - durmaq istesem de, elimden tutub meni saxlamışdı... Yeniden uzanıb tavana zillemişdim gözlerimi...
- Seni ilk defe görende teecüblenmişdim... Şefeqe çox benzeyirsen... İlk başda buna göre sene marağım yaranmışdı... Zaman keçdikce, seni tanıdıqca ferqli olduğunu anladım... Seni itirmek istemirem... Bize bir şans ver... - elimi ovcuna alıb dodaqlarına yaxınlaşdıraraq öpmüşdü...
- Amin, bizde alınmaz... Sen subay oğlansan, mense dul... Camaatın ağzı torba deyil ki, büzesen...
- Men kimese göre yaşamıram...
- Ancaq men yaşayıram...
- Haçana kimi?
- Her zaman...
- Onu yuxunda görersen... - sözünü deyib meni özü terefe çekerek qucaqlamışdı...
- Amin... Burax... - eslinde, men de onu qucaqlayıb bir müddet bu şekilde qalmaq isteyirdim... Ancaq bayaq dediklerimin ziddi sayılan hereket ede bilmezdim...
- Heç olmazsa, indi susaq...- Aminin sözünden sonra otağa süqut çökmüşdü... Gözlerimi qapayıb onun qoxusunu nefesime çekerek sonumuzun ne olacağını düşünürdüm... Aminin bayaq dediyi bir söz ağlımda ilişib qalmışdı... Demeli, Aminin mene ilk evvel marağı Şefeqe benzediyime göre yaranmışdı... Göresen,