- Arize xala sözlerini deyib çıxıb getmişdi... Demeli, köçürdük... Belke de, bu en gözel variant idi... Amine olan hisslerimi bu şekilde deqiqleşdire bilerdim... Nede olsa, insan gördükce daha beter maraq gösterirdi...
Bu gün öz menzilimize köçecekdik... Bütün eşyalarımız seher tezden evimize aparılmışdı... Aminle bu 2 gün boyunca aramıza sedd çekmişdim... Yol boyunca danışmazdım, evde öz otağımdan çıxmazdım... Amin gedeceyimizi bildiyi vaxtdan üzü düşmüşdü... Otağımda oturub Cırtdanımı qucağıma alaraq fikre getmişdim... Otağın qapısının açılmasına başımı qaldırıb Aygün xalanı gördükde olmayan kefim daha da korlanmışdı... Aygün xala otağın qapısını bağlayıb qarşımda dayanmışdı...
- Narden, sen de menim qızım... Getmeden önce seninle yeniden danışmaq istedim... Menim senin terbiyene, exlaqına sözüm yoxdur... Sadece, bizim bir dene oğlumuz var... Ona da dul alsaq, camaat ne deyer? Men oğlumu çox gözel tanıyıram... Onun sene qarşı baxışlarını da duymuşam... Amine söz çatdırmaq müşkül meseledir... Buna göre de, senden artıqlaması ile rica edirem... Bacardığın qeder Amini özünden uzaq tut... Bu ikinizçün de yaxşı olar...
- Narahat olmayın... Aminle menim aramda heç ne olmayacaq... Üreyinizi buz kimi saxlayın... - sözümü dedikden sonra Aygün xala mene teşekkür edib otaqdan çıxmışdı... Aygün xalanı qınamırdım... Eksine onu anlayırdım... Hansı ana olsa, övladına en yaxşı şeyleri layiq bilerdi... Bu münasibetde sehv hereket eden men olmayacaqdım... Gücüm yetdiyi qeder Aminden uzaq olacaqdım... (Sabina Nur)
Bir hefte olardı ki, yeni menzilimize köçmüşdük... Ev bir mertebeli olmaqla 4 otaqdan ve kiçik heyetyani saheden ibaret idi... Heyatımda her şey sakit qaydada davam edirdi... İşe rahat gedib- gelmeyimçün qaynatam mene sürücü tutmuşdu... Xestexanada Amini harada görsem, qaçırdım... Ancaq Amin el çekene oxşamırdı... Meni harada tutsa, öz tenbehlerini ireli sürürdü... Göresen, bizim imkansızlığımızı Amin görmürdü? Bu bir neçe günde içime qapanmışdım... Az yeyerdim, az

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>