yazdım. Sonra
onların başqalarının maşınından boylanan başlarını gördüm. Adını “xəyanət” qoydum.
Məndən əvvəl üzü onlarla üz görmüşlərdən
vəfa umdum. İçdim, içdim…
Evə gələndə sənin mehriban üzünü gördüm.
Ürəyim birtəhər oldu. Varlığına şükr etdim-
gizlincə. Səhəri gün isə unutdum. Ehtiyaclarını qorxa-qorxa dedin. Hər şeyə
deyindim. Göz yaşların yanaqlarını islatmağa
başlayanda “bayquş, yenə də başladın” dedim.
Əl qaldırdım sənə. Hönkür-hönkür ağlatdım səni.
Ağlamağı da çox gördüm. “Başımı yeyən” bu
qadını qarşıma çıxartdığı üçün Allaha üsyan etdim. Evə getmək istəmirəm… En böyük qəbirstanlıq
evimizdədir. O evin hər şeyi sən imişsən.
Qabları yumaq-faciə imiş. Oğlumuzun çoxlu
suallarına cavab verməkkk… Əzizimmmm… Mən isə elə bilirdim təkcə çörək qazanan
əziyyət çəkir!!! Evə gələndə mənim
yorğunluğumu sən çıxarırdın, bəs sənin
qayğına kim qaldı, ay yazıq??!! Dünən ən sevdiyim köynəyimi yumaq istədim.
Nə qədər əzyiyyət çəkdim, ləkəsi getmədi.
Ütü isə lap zülm imiş. Heç vaxt sənin səliqəylə
ütülədiyin köynəkləri geyinəndə minnətdar
olmadım.
Onlara başqa qadınların ətirini, kirşanını hopduranda vicdanım sızlamadı, sadəcə
beynimdə növbəti yalanın mətnini düşündüm.
Sən bunu bildin, amma üzümə vurmadın… Sevdiyim yeməkləri bişirməkdən heç
yorulmadın. Mənsə təşəkkür etməyi ağlımdan
belə keçirmədim. Həmişə yedim, doydum və
sadəcə gəyirdim. Əllərinə qurban olum,
həyatımın dəyəri! Kaş sağ olaydın, bir quru
çörəyi gətirib qoyardın qabağıma. Milyon dəfə əllərindən öpüb “çox sağ ol” deyərdim…. Yatağıma girmək istəmirəm gecələr. O yataq
sənə qadınlığını unutdurdu. Həmişə təkcə
özümün nə istədiyim mənim üçün vacib oldu.
Sənin nə hiss etdiyi heç ağlıma da gətirmədim.
Ya arxamı çevirib yatdım, ya da “başım ağrıdı”.
Mən səninlə bəyənmədənmi evlənmişdim? Yoxxx. Oğlumuzu dünyaya gətirəndən sonra
sallanan qarnından diksinənə qədər səni
bəyəndim. Sən gündüzləri ayaqlarını divanın
altına keçirib, yerdə uzanaraq idman etdin ki,
formaya düşəsən, xoşuma