Qədim zamanlarda bir kənddə biri kasıb, biri varlı iki qardaş yaşayırdı. Kasıb qardaş alın təri ilə qazandığını yeməyə çalışır, varlı qardaş isə kəndlilərdən ucuz aldığı malları şəhərə aparıb baha satırdı. Beləcə çox keçməmiş o, kəndin ən varlı adamlarından biri oldu...
Bir gün varlı qardaş yenə kənddən aldığı qoyunları şəhərə satmağa apardı. Ancaq heç birini sata bilməyib kəndə qayıtd. Kasıb qardaşı ondan soruşdu:
-Qardaş, şəhərdə işlər necədir?
-Çox pis, bu gün heç nə sata bilmədim...
-Xeyirdir, bəs onlar nə istəyirdilər?
Varlı qardaş kasıb qardaşının bu sadəlövhlüyünə çox qəzəbləndi və onu ələ salmaq üçün belə dedi:
-Hamı məndən şam qozası istədi. Ancaq məndə də şam qozası yox idi...
Kasıb qardaş bu sözlərə inandı və həyat yoldaşı ilə bir yerdə şam qozası yığmağa başladı. Günlərlə şam qozası yığandan sonra onlar bir arabaya yüksəldi və sonra da şəhərdə aparıb böyük meydanlardan birində satmağa başladı. Ancaq nədənsə onun mallarına heç baxanda yox idi. Bəziləri isə maraq üçün ondan nə satdığını soruşur, ancaq şam qozası cavabını alan kimi üz çevirib gedirdilər. Bu vaxt o ölkənin hökmdarı tanınmamaq üçün paltarını dəyişmiş və şəhəri gəzməyə çıxmışdı. Kasıb qardaşı görən kimi yanınna getdi və:
-Dostum, burada nə satırsan?-deyə soruşdu.
-Şam qozası.-deyə kasıb qardaş cavab verdi.
-Şam qozası? Belə bi fikir hardan ağlına gəldi?
-Mənə qardaşım dedi. O çox məhşur bir tacirdir. Həmişə şəhərə mal gətirib satır. “Şəhərdə hamı şam qozası istəyir”,-dedi...
Hökmdar qarşısındakı adamın çox təmiz və dürüst, qardaşının isə çox hiyləgər və yalançı bir adam olduğunu başa düşdü. Və kasıb kəndliyə belə dedi:
-Sən bu qozaları satmaqda davam et. Ancaq nə olursansa-olsun birini bir gümüşdən aşağı satma!
Hökmdar saraya qayıtdıqdan sonra bu əmri verdi:
-Bu gün hamı mənə bir şam qozası hədiyyə etsin!..
Bunu eşidən bütün saray əhli dükan-dükan gəzib şam qozası axtarmağa başladılar. Ancaq heç bir yerdə şam qozası tapa bilmədilər. Axırda bir nəfərin bir meydanda şam qozası