Yox..
- Necə yox! Zəhrimarlar masada olub!
Xadimə Kənanın qışqırtısına dik atıldı.
- Vallah billah masadan heç nə götürməmişəm. Eləcə zibil qutularını boşaltdım. Orada kağızlar var idi.
- Haradırlar indi.
- Ümumi zibil yeşiyinə atmışam.
- Hamınız bir nəfər kimi düşüb o məktubları oradan götürüb masamın üzərinə gətirirsiniz. Madəm ki, atmağı bilirsiniz təmizləyib ggətirməsini də bilin.
Şöbədə hər kəs Ayşəyə nifrətlə baxırdı.
Zibil yeşiklərini yanına gələndə hamı geri çəkilərək Ayşəni önə itələyirdilər.
- o məktubları atdığını gördük.
- Hə mən də gördüm. Indi get özün də götür.
- Mən heç nə eləməmişəm.
- Ayşə hamımız şahidik. Səni satmadığımıza şükr et. Get özün də götür.
Ayşə əsəbindən az qala partlayacaqdı. Iyrənərək məktubları götürüb təmizləməyə başladı. Deyinə -deyinə şöbəyə gətirdi.
- qisasım ağır olacaq. And içirəm ki, bunlıarı bir bir burnundan gətirəcəyəm.!
Ömər məktubları götürüb Kənanın otağına gətirdi. Arada baş verən qaçaqaçdan Səlma başa düşdü ki, nəsə yolunda getmir. Amma firuzənin adı hallanmadığından başını salıb işini görürdü. Ömər içəri girər girməz Kənan onun əlindən məktubları qapıb üzərinə baxdı. Dərhal içini açıb hər birini oxudu.
- aman Allah.. bunlar çoxdan gəlir?
- Nə?
- Bu məktublar nə vaxtydan gəlir?
- Bilmirəm. Mən üç gün əvvəldən fərqinə vardım. Nə olub ki, Kənan bəy.
- Gedə bilərsən.
- Amma.
- Dedim gedə bilərsən.
Ömərin otaqdan çıxması ilə Kənan yerinə oturdu.. Ah Firuzə sən neynəmisən? Haralardasan?
Birdən yadına nəsə düşdü və əlini atıb telefonda nömrə yığdı.
- Alo...Kənandır...bir iş tapşıracağam.. əlindəki bütün işləri təxirə sal....ad deyirəm qeyd elə. Firuzə Muhsin. Təcili sürətdə, nə bahasına olur olsun onu tap.

Bölümün