korlandı.. onsuzda məhv etdin hər şeyi.. burax gedim.
- Nəyi məhv etdim?
Kənaın sualı ilə duruxan Firuzə bir anlııq nə cavab verəcəyini bilməyib yenidən hay küy salmağa başladı.
- uşaq deyilsən. Inan səni polisə şikayət edərəm.
- Qızım, başa düşmürsən sən deyəsəm. Deyirəm ki, polis səni axtarır. Sən məni şikayət etməmiş onlar səni aparacaq.
- Cəhənnəmə aparsın. Həbsdə yataram amma sənilə eyni məkanda olmaram.
- Özünü yaxşı apar. Getdim mən. Yetərincə bu gün yordun məni.
- Kənan! Kənan dur! Aç qapını! Kənan! Eşşək kənan! Öküz.
- Mən də şad idim səni görməyimə. Darıxma sabah gələcəyəm.
- Sağ salamat gəlib çıxmayasan!
- Ay Allah dili necə çönür qarğıyıre!
- Betər ol!
- Sağol...
***
- Kənan.
- Hə ata.
- Dünənə gecə...
- Demə ki, gec gəldiyim üçün narahat idin...
- Yox. Sadəcə haralarda olmusan bilmirəm qəzetlər yazmayıb. Nə əcəb?
Sinan bəyin sözünə gülmsəyən Kənan əlini masada düzülən təamlara ataraq ağzına qoydu.
- ee...həmişəm özümüzü ələ verməyəcəyik ki.
- Kənan İstanbulda olmadığını bilirəm.
- Ata hər halda sənə hesabat verəsi deyiləm gecəni harada kiminlə keçirdiyimin. Ya da istəyirsənsə verə bilərəm.
- Tərbiyəsizləşmə. Söz danışıram
- Danışmırsan sorğu suala tutmusan...mənsə suallara cavab vermirəm. Bilirsən.
- Bu özbaşınalığın axırda...nəysə..
- Nə olub yenə? Səhər səhər başlamısan..
- O qız...
- Hansı qaız?
- Firuzə ilə deyildin elə deyil?
- Ata səni niyə narahat edir bu qız? Anlamıram. Yox onunla deyildim. Amma maraqlıdır nə istəyirsən o qızdan.
- Ondan uzaq dayan.
- Mən çox qızla olmuşam, heç birinə belə reaksiya verməmisən. Nə baş verib ki, indi.
- Hə.. çox qızla olmusan. Amma bir gecədən o tərəfə keçməyib. Bu qızı isə ailəmizin içinə gətirib saldın. Və artıq neçə vaxtıdr düşmüsən onun arxası ilə.
- Hə nə olsun?
- Nə olsun? O olsun ki, sabah gəlib demə ki, sevirəm, evlənirəm.
Kənan sinan bəyin sözünə qəh qəhə ataraq ağzındakı yeməkdən boğulmuş halda öskürməyə başladı.
- sənin bu fantaziyalarına heyranam.