i sanki.Bir gün atam məni parka gəzdirməyə apardı.Hər şey o gün dəyişdi,Atamla gəzir o karuseldən, bu karuselə qaçırdım.Atam hey “ ay qız az ora bura qaç, itəssən tapammıyacam səni” Atama həsəd aparırdım.Hər şeyi bilirdi sanki öncədən..İndi belə ağlımda dünyanın ən ağıllı insanı kimi qalıb.. Nəysə Atam yorulub skamyada oturdu , mənə baxırdı.Yanına gedib dondurmaq almaq istədiyimi dedim.Dondurmanın pulun alıb qaçdım.Dondurmanı alıb elə divarın kənarındaca yeyirdim.Birdən birə gözüm qaraldı.İki əlin məni gözümdən və ağzımdan tutduğunu his etdim.Sonra maşın səsi.gözümü açdığımda artıq tanımadığım yerdə, tanımadığım insanlarla idim.günlərlə məni döydülər, dilənməyə məcbur etdilər.O gündən buralardayam elə
Deyəcək sözüm yox idi.Daha doğrusu taqətim yox idi gözlərim dolmuşdu.Onun gözlərinə baxdım.yaş damlasının yanaqdan aşağı düşməsinə qoymadım.Üzünü sildim.Birdən birə sanki içimdən bir qüvvə mənə bunu etməyə əmr etdi və onu qucaqladım.Bunu gözlüyürmüş kimi o da məni bərk bərk qucaqladı.Ağlamağa başladı.Onun ağlamasını görmək-Mənim üçün bu anda müharibədə ölən uşaqlar belə, Afrika çöllərinin susuz əhalisi belə, nə də təbii fəlakətdə ölən insanlar belə bu qədər dəhşətli gəlməmişdi.Buna dayana bilməzdim.Te zbazar nəsə tədbir görməli idim.
- Qulaq as, Sabah bu vaxt burda ol.Sabah sənin üçün gün olacaq.Sabahdan sənin də mənim də üzümüz gülməyə başlıyacaq.İnan mənə
- İnanıram.Bunu atamın nağıllarında örgəndim.Əvvəl yaxşılar şahların divlərin zülmünə düçar olur. Sonda isə onlar uduzur yaxşılar qalib gəlir.Hər nağılın da qəhrəmanı olardı.Xalqı, ya şahzadəni xilas edirdi.Sən mənim qəhrəmanımsan
Qalıb saatlarla danışmaq, ona sarılmaq istiyirdim ama pəncərədən baxanda qaraçılardan birinin onu axtardığını gördüm.Ona dedim və çıxaraq təcili qaçdı.Mənsə təcili işə qoyuldum.Şahzadəmi xilas etmək vaxtı