gedib Xaricde yatırım etmek, iş qurmaq barede araşdırma etdim, bezi elaqe nömreleri götürdüm. Işin esas hissesi tamam idi.
Bir neçe gün Ayselin gelmesini gözledim.Danışdığımız günden 5 gün sonra yeniden qayıtmışdı.Ama bir problem vardı.Tek deyildi.Yanında balaca uşaq avrdı.O uşaq orda olduqca danışmaq alınmıyacaqdı.Demek olar yarımsaat boyunca men Aysele Aysel mene baxa baxa qaldıq.Bir neçe defe gedib sedeqe de verdim. Birden bire qeribe bir şey oldu.Aysel ayağa durub uşağı da götürüb apardı.O biri küçede başqa dilençiye verib qulağına nese pıçıldadı ve yeniden yerine qayıdırmış kimi addımlamağa başladı.Ama döngeye çatanda birden bire yanıma geldi.özümü itirmişdim.Yarı heyecan, yarı qaraçılara tutulmaq qorxusu beynime sanki qıfıl vurmuşdu.Ama daha özünü itirmeyin yeri yox idi.Qızı qolundan tutub BDU-nun sökülen yataqxanasına apardım.Bina sanki müharibe dövründen qalma kimi içi bomboş ve yarı dağınıq idi.İndi boş bir dağınıq otaqda sadece ikimizdik.Gözlerimiz eslinde bir birimize her şeyi danışırdı.Gücsüzdüm.Bu gözlerin qarşısında dayanmaq bele çetinken indi onunla nece söhbet edecekdim.Derinden nefes alıb, son gücümü de toplayıb söze başladım
- Aysel, bilirsen seni çox sevirem, hem de çox.Bu bele qaçdı tutdunun, gizlenmelerinsonu gelsin istiyirem
- Bilirem, - Başını aşağı salıb, - men de sevirem L ama ne ede bilerik.Men dilençiyem.Sense başqa dünyanın insanı
- Dünyaları boş ver.Eger sevgi varsa o dünyalar arasında ya körpu quracaq, ya da özümüze başqa dünya tapacıyıq.Seni oradan çıxarmaq istiyrem..Oranın adamı olsan da daha olmanı istemirem.
- Oranın adamı deyilem.Oranın adamı olmağa mecburam.
- Nece yeni
Kiçik yaşlarımda gözel heyatım vardı, ailem , evim, otağım oyuncaqlarım.Rayonda yaşayırdıq.Atam meni çox sevirdi men de onu.Mene tez tez şekilli kitablar alardı, mene nağıllar oxuyardı.Men de kitab oxumağı bacarmasam da oxumağı severdim. Atamın nağılllarıyla baxdım dünyaya.Yaxşıların xoşbext, yamanların pis güne qaldığı dünya.6 yaşıma qeder ele idi

<< 1 [2] 3 >>