sanki.Bir gün atam meni parka gezdirmeye apardı.Her şey o gün deyişdi,Atamla gezir o karuselden, bu karusele qaçırdım.Atam hey “ ay qız az ora bura qaç, itessen tapammıyacam seni” Atama hesed aparırdım.Her şeyi bilirdi sanki önceden..İndi bele ağlımda dünyanın en ağıllı insanı kimi qalıb.. Neyse Atam yorulub skamyada oturdu , mene baxırdı.Yanına gedib dondurmaq almaq istediyimi dedim.Dondurmanın pulun alıb qaçdım.Dondurmanı alıb ele divarın kenarındaca yeyirdim.Birden bire gözüm qaraldı.İki elin meni gözümden ve ağzımdan tutduğunu his etdim.Sonra maşın sesi.gözümü açdığımda artıq tanımadığım yerde, tanımadığım insanlarla idim.günlerle meni döydüler, dilenmeye mecbur etdiler.O günden buralardayam ele
Deyecek sözüm yox idi.Daha doğrusu taqetim yox idi gözlerim dolmuşdu.Onun gözlerine baxdım.yaş damlasının yanaqdan aşağı düşmesine qoymadım.Üzünü sildim.Birden bire sanki içimden bir qüvve mene bunu etmeye emr etdi ve onu qucaqladım.Bunu gözlüyürmüş kimi o da meni berk berk qucaqladı.Ağlamağa başladı.Onun ağlamasını görmek-Menim üçün bu anda müharibede ölen uşaqlar bele, Afrika çöllerinin susuz ehalisi bele, ne de tebii felaketde ölen insanlar bele bu qeder dehşetli gelmemişdi.Buna dayana bilmezdim.Te zbazar nese tedbir görmeli idim.
- Qulaq as, Sabah bu vaxt burda ol.Sabah senin üçün gün olacaq.Sabahdan senin de menim de üzümüz gülmeye başlıyacaq.İnan mene
- İnanıram.Bunu atamın nağıllarında örgendim.Evvel yaxşılar şahların divlerin zülmüne düçar olur. Sonda ise onlar uduzur yaxşılar qalib gelir.Her nağılın da qehremanı olardı.Xalqı, ya şahzadeni xilas edirdi.Sen menim qehremanımsan
Qalıb saatlarla danışmaq, ona sarılmaq istiyirdim ama pencereden baxanda qaraçılardan birinin onu axtardığını gördüm.Ona dedim ve çıxaraq tecili qaçdı.Mense tecili işe qoyuldum.Şahzademi xilas etmek vaxtı idi...

<< 1 2 [3]