r mənə..
Firuzə nə qədər qapını döysə də açılmırdı. Kənan divara söukənib gözləməyə başladı. Firuzə evdə heç kimin olmadığın fərqinə varmışdı, amma yenə də dayanmadan qapını döyürdü.
- Dili olsaydı yazıq dilə gələrdi.
- ....
- Mən yoruldum, sən yorulmadın?
- Xahiş etməmişəm gedə bilərsən.
- Yaxşı.. gəl gedək. Yoxdurlar.
- Hara?
- Bizə
- Allahım mənə səbr ver.. cavan yaşımda qatil olacağam. Mən bezdim söz deməkdən.
- Başqa hara gedəcəksən.
- Oteldə qalaram
- Yaxşı gəl, otele aparım.
- ...
- Nə? Bu saatda taksi tapa bilməyəcəksən. Qapıda düşürdüb gedəcəyəm.
- ....
- Özün bil.. mən getdim.
Kənaın maşına doğru asta addımlarla getsə də fikri firuzənin yanında idi. Və anidən sürətlə yanından keçib maşına əyləşən Firuzəni gördü. Üzündə təbəssümlə sükan arxasına keçən Kənan maşını işə saldı. Gəlib lazım olan məkana çatınca saxladı.
- Bura...bura otel deyil.. niyə gəldik bura!
- Gecə vaxtı səni oteldə qoyacaq deyildim. Nənəmin yanında qalarsan.
- Sənin bu özbaşınalığın məni boğaza yığdı.
- əsl sənin özbaşınalığın məni bezdirdi. Düş qabağıma! Cəld! Canımdan bezdirdin artıq!
Kənaın sərt tonuna Firuzə diksinərək geri çəkildi.
- Səninlə deyiləm mən. Cəld evə!
Fatma xala səsə qapını açıb boylandı.
- Kənan sənsən.
- Hə mənəm. xala qonağımız da var.
- Kimdir? Aaa qızım sənsən. Xoş gəlmisən?
- Salam aleykum Fatma xala. Yox narahat olmayın evə girməyəcəyəm. gedirəm mən.
- Gecənin bu vaxtı hara?
- Xala mən izah edə bilmirəm sən izah elə. Gecə vaxtı otele gedir qalmağa.
- Nə oteli? Qızım qız başına otel nədir. Bu boyda ev niyə durur burada. Gəl içəri görüm. Tez ikiniz də.
- Amma...
- Amması yoxdur.. gəlin. Qapıda qalmayın.
Firuzə Kənana göz süzdürərək içəri keçdi. Qapını bağlayan Kənan dərindən oh çəkib rahatlamış şəkildə divana atdı özünü.
- Kənan, oğlum sən də gəl mətbəxə. Yemək yeyin.
- Ac deyiləm mən. Firuzə amma bir gündür heç nə yemir. Sən məcbur et.
- Nə?! Firuzə.. səni kötəkləyərəm. tez yeməyini ye..
Fatma xala deyinə