deyinə mətbəxə gedərkən Kənan onun arxası ilə baxıb güldü. Sonra nə düşündüsə yerindən qalxıb evdən çıxdı. Fatma xala Firuzənin qabını yeməklərlə doldururdu.
- Bundan da ye.. bunun da dadına bax..
- Iştahım yoxdur Fatma nənə.. ay...bağışlayın..xala demək istəyirdim.
- Neçə yaşın var?
- 24
- Ehh.. sənə olar eybi yox. Otuzunda olsaydın qoymazdım.
Firuzə onun bu sözünə gülümsədi.
- Caan qızım. Yorğunluqdan gözlərin axır. Bu oğlan səni incidib? Düzünü denən.
- ...
- Hərçənd səni bizim evə qədər gətiribsə özü də ikinci dəfə böyük ehtimal sən ona nəsə eləmisən.
- Yox yox mən heç nə eləməmişəm. əlimdən çıxdı başına dəydi.
- Nə?!
- Siz nəyi nəzərdə tuturdunuz?
- Kənanın başını yaran qız sənsən?
- Mən deyəsən özümü ələ verdim hə?
- Hə, bir az elə oldu.
Fatma ciddi baxışlarla Firuzəyə baxdı. Firuzə nə deyəcəyini bilmirdi.. anidən Fatmanın qəhqəhə atmasına Firuzə də qoşuldu. Hər ikisi bərkədən gülməyə başladılar.
- Ay öldüm... əllərinə sağlıq qızım. Hələ ona belə cəza verən olmamışdı. Indi başa düşdüm sənə olan düşkünlüyünü. Onun gəzib tozduğu qızlardan fərqlisən. Ona görə əl çəkə bilmir səndən.
- Yox. Yox.. siz yalnış anladınız. Biz yəni Kənan və mən birlikdə deyilik.
- Necə yəni?
- Yəni sevgili deyilik..
- Qızım.. özümə xala dedirtsəm də mən nənəyəm. nənələr isə nəvələrinin gözlərindən oxuyur hər şeyi. Elə nəvəsi yaşında olan digər uşaqların da. Sənin də Kənanın da gözündən yağan nədir mən görürəm.
- Fatma xala həqiqətən elə bir şey yoxdur.
- Mənə cavab qaytarma. Səni evə gətiribsə...
- O sadəcə oyun idi..
- Nə?
Bölümün