Məcburiyyət
18 ci bölüm
Kənan Firuzəni qurtarmaq üçün əlindən gələni edirdi. Bütün gününü miqrasiya xidmətində qanunları araşdırır öyrənirdir. Çarə tapmışdı, amma bu çarəni Firuzəyə necə izah edəcəkdi, özü necə edəcəkdi bunu bilmirdi. Axşam tərəfi maşınıa əyləşib Firuzənin qaldığı yerə getdi. Yol uzun olduğundan gecə yarısı gəlib çatmışdı. Qapıda dayanan mühafizəçilərə yaxınlaşıb hesabat almağa başladı.
- Nə oldu? Necə keçdi?
- 3 dəfə ürək getmə, 2 dəfə otaqda boğulma, 1 dəfə acıqlı bir həyat hekayəsi uyduruq bizləri ağlatma, və bütün günü yemək üçün qaldırdıqlarımızı üzərimizə atıb ac qalmaq varinatlarından istifadə edib. Bütün pəncərələrin şüşələri də qırılıb bu arada.
- Yuh..
- Qablarda qalmayıb.. yəni biləsiniz.
- Yemək yeməyib demək. Səsi çıxmır indi.
- Bütün günü evin içində qışqrı bağır... təbii yorulub. Artıq neçə saatdır səsi çıxmır.
- Neçə saatdır? Birdən bir şey oldu.
- Yox, bu varianta da əl atıb. Işə yaramadığını görüb yorulub. Az əvvəl baxdıq yatır.
Kənan əlini atıb mühafizəçinin yaxasından yapışdı.
- Nə dedin sən?
- Yatıb dedim
- Yox, otağına girmişəm dedin?
- Hə.. yəni yoxlamaq üçün.
- Axırıncı dəfə olsun. Eşitdin! Bir də onun otağına girsən...
- Kənan bəy. Sadəcə səsi çıxmayınca birdən nəsə edər mənasında...
- Fərq etməz! Bir daha olmasın! İşinin başına dön. Sabah bir xanım gələr. Otağına ancaq o girəcək.
- Başüstə.
- Get...
Kənan əsəbi halda Firuzənin otağına qalxdı. Qapını açanda böyük yataqda büzüşüb yatdığını gördü. Yataqmı böyük idi yoxsa Firuzəmi çox kiçik idi seçə bilmədi. Onun bu halını görəndə az əvvəlki əsəbindən heç nə qalmadı. Gülməyə başladı. Gecə buralar sərin olduğundan artıq külək başlamışdı. Pəncərələr sındığından ağ tüllər uçuşurdu. Otaqdakı soyuqluğu hiss edincə Kənan yatağın örtüyünü Firuzənin üzərinə çəkdi. Özü də yanında uzanaraq ona tamaşa edirdi.
- Baş bəlası...neynəyək ki, qalasan burada. Bir çarə var, amma onu necə edəcəm onu da bilmirəm.
Firuzə yavaşca yerində tərpənərək gərnəşməyə başladı.