de bunu anlayırdı... Qorxurdu ki, onlar razı olmasalar, Aminden ayrılaram... Ancaq men qerarımı vermişdim... Lap bütün dünya menden üz çevirse de, Aminden ayrılmayacaqdım... Artıq emin olmuşdum ki, meni Amin kimi heç kes seve bilmez... Bu sevgini itirmeyi göze ala bilmezdim...
- Ağlayıb qurtardın? Hmmm? - Amin burnumdan öpüb meni qucağına almışdı...
- Amin... Qoy meni yere...
- Qoymuram... Sonra? Öz işimdir, özüm bilerem... - Aminin otağında hamam vardı... Hamamda meni yere qoyaraq kranı açmışdı...
- El- üzünü yu... Men sulugöz arvad istemirem... - Aminin sözünden sonra onu iteleyerek çöle çıxarmışdım... El- üzümü yuyub desmalla qurulayaraq otağa keçmişdim...
- Cırtdan, belke, yatıb dincelesen? Men aşağı düşüb veziyyetle maraqlanacam... Sen otaqdan çıxma... Yaxşı?
- Yaxşı... - dodaqlarımı sallayıb yatağa oturmuşdum...
- Üzünü asma... Sen dincel... Gelecem bir azdan... - Amin yanaqlarımdan öpüb otaqdan çıxmışdı... Yatağa uzanıb neler olacağını düşünürdüm... Bele görünürdü ki, ailelerimizi razı salmaq asan olmayacaqdı... Ancaq qismeti bilmek olmazdı...
- Cırtdan, yatmısan? Tenbel... Dur... Gör, sene neler almışam... - Aminin nefesini üzümde hiss edib gözlerimi açmışdım...
- Yuxu aparıb... Ne olub? - gözümü ovxalayıb yerimde dikelmişdim...
- Sene paltar almışam... Mence, üzerine olacaq... 2 gündür eyni geyimdesen... Dur, bunları geyin... - torbaları açıb içinde 2 dene sade don görmüşdüm...
- Amin... Çox sağ ol...
- Bes başqa cür sağ ol demek yoxdur? - Amin uşaq simasını alıb mene baxırdı...
- Yoxdur... Çıx otaqdan... Çıx, çıx... - Amini qolundan iteleyib yataqdan qaldırmışdım...
- Nece de insafsız cırtdansan... Çıxıram... Sen de otağı içeriden bağla, rahat ol... - Amin otaqdan çıxan kimi dolabdan temiz hamam desmalı tapıb çimmeye girmişdim... Bir neçe deqiqe sonra hamamdan çıxıb Amin alan donlardan birini üzerime geyinmişdim... Beden quruluşuma uyğun ve çox sade geyim idi... Otaqda tapdığım temiz daraqla saçımı darayıb çiynime tökmüşdüm...