Qapının taqqıltısana ayağa qalxıb kiliti açmışdım...
- Gözel balam, ne qeşeng olmusan... - Nazperi xala elinde sini ile içeri keçmişdi... Sinini türümonun önüne qoyub özü yataqda oturmuşdu...
- Amin az qalırdı dünyanı dağıtsın ki, Narden acdır... Otur, ye... - türümonun önündeki stula oturub tabaqdakı yemekden ağzıma qoymuşdum... Heqiqeten de, acmışdım...
- Qızım, Amin seni çox qiymetlendirir... İnan ki, aşağıda her kesi razı salmaqçun deriden- qabıqdan çıxır... Onlar da razı olacaqlar... Sadece, vaxt lazımdır... Esas odur ki, siz bir- birinizden qopmayın... - Nazperi xala men yemeyimi yeyene kimi otaqda qalıb meslehetlerini vermişdi... Sonda ise sinini götürüb çıxıb getmişdi... Aminin bu zehmetinin qarşısında men nese etmiş sayılmırdım... Çalışıb- vuruşan Amin idi... Yatağa oturub Allaha dua etmeye başlamışdım... İnanırdım ki, Allah duamı cavabsız qoymayacaq... (Sabina Nur)
Bir neçe saat idi ki, otağıma ne gelen vardı, ne de geden... Tek başına gözümü divarlara dikib qalmışdım... Qapının döyülmesine - Gelin... - deyib yerimde dikelmişdim... Qapı açılan kimi Arize xalanı görüb özümü pis hiss etmişdim... Başımı aşağı salıb barmaqlarımla oynamağa başlamışdım... Arize xala yatağın üzerinde oturub elimden tutmuşdu...
- Qızım... Seninle danışmağa gelmişem... Söhbeti haradan başlayacağımı bilmirem... Ancaq biz seni buraya getirende bele olacağı ağlımızın ucundan keçmemişdi... Qismet... Allahın yazısının önüne keçmek olmur... Amin seninle tez bir zamanda aile qurmaq isteyir... Biz sene inanırıq... Sadece, bu söz- söhbet yaşanmadan her şeyi öyrensek, olanlara başqa formada reaksiya vererdik... Seher qapıda olanları unut... Biz seni qızımız bilirik... Amin de oğlumuz olar bundan sonra... Dediyim odur ki, biz bu izdivaca razıyıq... Famil de senin xoşbextliyini isteyirdi... Yazıq balamın son isteyini heyata keçirmek bizim borcumuzdur... Allah sizi xoşbext etsin... Sen her zaman menim qızım olaraq qalacaqsan... Xoşbextlik senin haqqındır... - Arize xala danışdıqca

<< 1 2 [3] 4 5 >>