dayanmaq bilmirdi.Qolumdan tutub məni güzgünün önünə gətirdi.
-Bax özünə! O həyatdolu qız yoxdu .Öz əksini görürsən? Bax halına.Və Yaxşı düşün.
Güzgüdə öz əksimə baxdım. Son 2 ay məni çox dəyişmişdi. Solmuş çöhrəmi görüb bir addəm geri çəkildim.Deyəsən həqiqətləri qəbul etmək çətin gəlirdi. O isə hələ də davam edirdi....
Günel getdikdən sonra özümü güclə ayağa qaldırıb vanna otağına üz tutdum. Anamla atam işdə, Ruslan isə idman zalında idi. Evin səssizliyi yenə öz hökmünü yeridirdi.Bəlkə də 5-10 günlük buralardan çox uzaqlara getmək lehimə idi.Amma bu ki mən-Rufa idim. Özümə əzab verməyi xoşlayırdım deyəsən. Isti su şırnağı bədənimdə cığır açdıqca əllərimlə daha bərk sürtürdüm dərimi.Sanki hər tərəfimdə onun toxunuşları , onun dodaqlarının möhürü qalmışdı. Güzgüyə baxmaq belə istəmirdim. Iyrənirdim özümdən, ondan və onunla bağlı hər şeydən. Amma gəl ki əclaf beyin! Mənim tərsimə işləyirdi. Hey onu unuda bilmirdi. Ürəyim hər onun adı çəkildikcə daha sürətli döyünürdü.Yox idi mi bu əzabdan qurtuluş?
Bu gün axşam bibim oğlu Ramin də bizə gələcəkdi. Onu digərlərinə nisbətən daha çox istəyirdim.Uşaq olanda yayda onlara gedərdim.Mənim bütün şıltaqlıqlarıma səbr edərdi. Hər dəfə dara düşəndə xilasedicim rolunu alardı. Heç yadımdann çıxmaz bir dəfə rayona istirahətə getmişdim. Küçədəki oğlanlara qoşulub oynamaq istədim.Içlərindən bir nəfər məni itələyib yerə yıxdı. Bu zaman Ramini başımın üzərində gördüm. O məni yerdən qaldırıb "sarı cücə yaxşısan?" Deyə təlaşla soruşdu. Sarışın olduğum üçün mənə sarı cücə ləqəbini vermişdi. Məni yıxan oğlanı acılayıb məni qucağına aldı. O məndən 12 yaş böyük idi. Həmişə bizə gələndə "oleey Ramin gəldi" deyib qucağına atılardım. Daha sonra uzun müddət əlaqəmiz kəsildi.Aradan illər keçdi. O günki təsadüfi qarşılaşmanı çıxsaq onu çoxdandır görmürdüm. Mən böyümüşdüm artıq o isə subay oğlan idi. Bu dəfəki görüşdə qucağına atıla bilməsəm də gəlişinə sevinmişdim. Qohumlarım arasında sanki mənə ən doğma idi o . Nə bilərdim ki bir vaxt ən