Dilenci sevgilim

Final
Bu vaxta qeder her şey yaxşı idi, yolunda ve lanladığım kim getmişdi.Ama hele qarşıya baxanda yolun evvelinde olduğumu sanırdım.Hele ailemin ne işler çevirdiyimden xeberi yox.Eslinde xeberi olanda da neler baş vereceyini bilirdim.Bunun var dövlete aidiyatı yoxdu, heç bir aile dilençini qebul etmezdi.Eynen menim ailem de.Eslinde bir aile kimi, ata, ana kimi onları uşaq vaxtı çox sevirdim.Her cür oyuncağım vardı, yaşıdlarım kompyuter sözünü deye bilmeyen vaxtlarda men evde kompyuter oyunları oynayardım.Yaşıdlarımın ancaq TV-de gördüyü bir çox yerleri men gezerek görmüşdüm uşaq vaxtı.Ama sonra artıq nece deyerler ağıllanmağa, çox şeyi derk etmeye başlamışdım. Oxuduğum kitablar, gördüyüm bir çox şeyler mene eslinde heyatın tamam başqa, puldan asılı olmayan üzünü de gösterirdi. Qısaca desem, bir neçe defe sınamışdım ve görmüşdüm ki onlar menden çox pulu sevirler.Pulu her şeyin göstericisi sanırlar.Pul olmayan her nese artıq onlar üçün yad idi.Bu gün varlı biriyle dostluq ederken sabah iflas oldu deye dostluğu da bitirmişdiler. Qazanc yox idi deye xeyriyeni axmaq iş sayırdılar. Halbuki bir şam yemeyine verdikleri pul belke de bir xestenin müalicesi idi.Yeni uzun sözün qısası, onların bu simasını men derk ete qabiliyetine malik olduqdan sonra görmüşdüm ve artıq onlar get gede menden uzaqlaşmış, yadlaşmışdılar. Men ama simamı qorumağa çalışmış ve müeyen qeder bacarmışdım.İndi bu insanlara men bir dilençini sevirem desen heç inanmıram ki “bu bizim oğlumuzdu qebul edek” fikri onların ağlının ucundan keçsin. Ama yene de onlara demek ve sonda onların bu üzünü de görmek isteyirdim. Hem de heyatda möcüzelere inanırdım.
Eve üz tutdum.Otağa keçib onlara ünvanlayacağım nitqi hazırladım ve ne olur olsun özümü her şeye hazırladım. İçimden bir hiss onları son defe görürem deyirdi.Axşamı gözledim.Atam da işden çıxıb gelmiş, şam yemeyi yeyilmişdi. Yemekden sonra artıq süfreni xidmetçi yığışdırıb iş saatını bitirib getmişdi.Onlara ciddi bir mesele danışmaq

[1] 2 3 ... 7 >>