daşınmışdım... Tam xoşbextliye çatdıqdan sonra onun qebrini ziyaret edecekdim... Qaynanamgil 3 gün Peterburqda olmayacaqdılar... Meni evvelce Amingile qoyub getmek isteseler de, özüm razılaşmamışdım... Aygün xalanın sözlerine 3 gün döze bilmezdim... Onsuz da, toydan sonra olacaqların derdini çekirdim... Her halda uşaq deyildim... Bu 3 günü evde tenha keçire bilerdim... Arize xalagil yola düşdükleri vaxtdan darıxmağa başlamışdım... Evde müxtelif şekilde başımı qatmağa çalışsam da, yene de üreyim sıxılırdı... Arize xalagilin getdiyinden kimsenin xeberi yox idi... Ancaq özüm her şeyi mehv edib Aminle telefonda danışan zaman bunu ağzımdan qaçırmışdım... Amin menim evde tek olduğumu eşidib yanıma gelmek istese de, qeti şekilde qarşı çıxmışdım... Gece televizorda Show proqram izleyib başımı qatırdım ki, qapının sesini eşidib heyete çıxmışdım... Darvazanın önüne gelib kim olduğunu soruşduqda Aminin sesini eşidib qapını açmışdım...
- Amin...
- Can Amin... - Amin teecübümü görüb içeri keçen kimi meni qucaqlamışdı...
- Boğuldum... Çekil, qapını bağlayım... - Amini özümden gücle aralayıb qapını kilitlemişdim...
- Darıxmışdım... Bu toy hazırlıqları başlayandan beri sene hesret qalmışam... - Amin yanağımdan öpüb elimi tutaraq eve sarı addımlamışdı... Eve keçib qapını bağlayaraq qonaq otağına keçmişdik...
- Amin... Nese isteyirsen?
- Heç ne istemirem... Bir tek sene göre gelmişem... Gel, bura... - elimden tutub meni divanda otuzduraraq özü de yerini yanımda rahatlamışdı...
- Ne yaxşı geldin...
- Bu 3 günü seni tek qoyacağımı düşünürdün?
- Bilmirem ki...
- Bes neyi bilirsen? - Amin bic- bic üzüme baxırdı...
- Ele baxma mene... Heç ne bilmirem...
- Ele olsun, Cırtdan xanım... - sözünü deyib meni qucaqlayaraq saçımdan öpmüşdü...
- Amin, buraya geldiyini evdekiler bilir? - men istemirdim ki, Aygün xalanın diline söz- söhbet obyekti verim... Bunu evvel etmişdim ve neticesini de görmüşdüm... Daha da etmezdim...
- Niye soruşursan ki?
- Heç... Ele bele... Axı