Qelbimde soz kesikleri

Bölüm 24

Xeberdarlı: +18 ( P.S: Yeni Adminkanın şerefine onun adı ile şekil )

Yol boyunca gözümü yumsam da, arada fatanın altından Amini süzürdüm... Amin esil kişilere xas olan görünüşe malik idi... Kostyumda çox yaraşıqlı görünürdü... Ancaq men indi Aminin görünüşünün derdinde deyildim... Onu izledikce her şeyi nece izah edeceyimi düşünürdüm... Düşündükce soyuq ter basırdı meni... Gözümü yumub başımı arxaya söykemişdim... Bu yolla rahatlamağa çalışırdım... Beynimde Amine deyeceyim sözleri analiz edib özümçün dialoq hazırlayırdım... (Sabina Nur) Maşının dayandığını hiss edib gözümü açmışdım... Men ele düşünürdüm ki, Amingilin evlerine gedeceyik... Ancaq yanılmışdım... Bura başqa yer idi... Amin maşından enib men terefin qapısını açmışdı...
- Düşmek fikrin yoxdur ki? - sözünü deyib elini mene uzatmışdı... Elimi ovcunun içine qoyub diger elimle gelinliyin eteyinden yapışıb maşından enmişdim...
- Amin, bura haradır? - Amin darvazaya yaxınlaşıb açarla qıfılı açmışdı... Menim elimi tutub heyete keçmişdi...
- Bura bizim köhne evimizdir... Yeni, men uşaq olanda burada yaşayırdıq... Sonra atam indiki evimizi aldı... Ancaq buranı satmadı... Men her zaman başımı dinceltmek istedikde buraya gelirem... Etraf sakitlikdir... İnsanı rahatladır... - Aminle kiçik heyetde irelileyib qapıya yaxınlaşmışdım... Amin bayaq elinde olan açar topasının içinden birini ayırıb qapını açmışdı...
- Hmmm... Gel bura... - heç gözlemediyim anda meni qucağına götürmüşdü...
- Amin... Qoy meni yere... - dilde bele desem de, onun qollarında olmaq xoşuma gelirdi...
- Qoymuram... Öz arvadımsan, özüm bilerem... Bundan sonra her şeyi men deyen kimi edeceksen... - Amin sözünü deyib pilleleri çıxırdı...
- Başqa arzunuz yoxdur ki?
- Immmm... Arzum çoxdur... Ele biri bu gece reallaşacaq... - Aminin sözünden sonra bedenimi istilik bürümüşdü... Amin otağın önüne gelib elini belimin arxasından keçirerek cefteni burmuşdu... Otaqdan içeri keçen kimi meni yere

[1] 2 3 ... 8 >>