n xəbərdarsan. Nə də olmasa qızın qüruru tapdandı. Bir daha Kənan baxmaz.
- Niyə bu qədər əminsən.
- O qız əsl qızı olmasa da olduqca adlı sanlı hətta az qala məndən varlı bir iş adamının qızıdır. Qızın pulda gözü yoxdur. Kənanın onunla rəfdarı qürurunu incitdi. Ee Demək ki, Kənanda var dövlət ad sana istəmədiyinə görə, hörmət və sevgi istəmiş olardı. Amma bizim oğlan əvəzinə neynədi?? Məncə uzatmayaq söhbəti ortadadır.
- Qız Kənanımı sevir. Məndən qaçmaz. Sevirsə demək bağışlayacaq.
- Yox ana.. eşidirsən yox...bu fikirləri oğlanın ağlına salma. Unudacaq onu. Bitdi. Amerikaya lazım gəlsə kosmosa göndərərəm. Amma unudacaq
- Oğlum. Qismət deyə bir şey var..
- Yoxdur. Qismət deyə bir şey yoxdur. Mən buna imkan verməyəcəyəm. Kənan İrana ayaq basmayacaq. Vəssalam.
Sinan oxumağa çalışdığı qəzeti masaya atıb ayağa qalxıb getdi.
Fatma isə çayını içərək gözünü pəncərədən çölə zilləmişdi.
Bu uşaqlar birləşməsə mənə də Fatma deməsinlər. Oğlan İrana getmir getməsin. Qız ki Amerikaya gedə bilər. Yaşasın sosial şəbəkələr.
***
Kənan hazırlıqlarını bitimişdi. Bacardıqca şirkətə az gəlirdi bu müddətdə. Addım atdığı hər yer ona Firuzəni xatırladırdı. Ona verdiyi işgəncələr, hər yeri təmizlətdirməyi, elədiyi davalar. Həm utanır hərəkətinə görə, həm də gülümsəyirdi.
- Balaca şeytan.. Axı sən heç o qədər gözəl də deyilsən....nəyinə vuruldum sənin?? Yox....gözəlsən. həm də indiyə qədər gördüyüm bütün qızlardan gözəl. Saçların, qoxun, balaca üzün...qaraçı kimi səsini başına atmağın üçün belə darıxmışam. Amma sənə görə deyiləm mən Firuzə.. incidəcəyəm səni.. bilirəm. mən özümə bələdəm. ona görə bağılşa gələ bilmədim. Gələ bilməycəyəm də. Bağışla....
***
- Nənə bəsdir, bircə bu çatmırdı.
- Ayda a bala sənə nə. Mən də gedirəm. qorxma yük olan deyiləm. Gəzmək istəyirəm.
- Nə gəzməyi? Sən heç o ölkənin dilini bilmirsən.
- Sorry??
- Sorry? Bir sorry ilə olmur bu işlər.
- Olsun adını soruşmağı da öyrənmişəm.
- Hə.. necə rahatladım. Artıq orada yaşaya