Məcburiyyət

21 ci bölüm

Günlər ötdükcə Kənan daha da üzgün olurdu. Deyəsən özü də fərqinə varırdı ki, Firuzəsiz qala bilmir. Hər gün daha da darıxırdı onun üçün. Bağlılıq olaraq düşündüyü hissləri azalmaqdansa hər gün daha da artırdı. Yenə firuzəni unutmaq üçün üz tutduğu məkanlaranı birində içki içirdi. Düşünürdü...getsinmi? getsə Firuzəyə nə deyəcək. Bu qədər müddətdə haradaydı deyəcək. Tutaq ki, dedi...özünü necə bağışlatdıracaqdı. Ya atası... onun dediklərindən sonra Firuzə baxardımı Kənanın üzünə.
- Kənan bəy? Salam.
- Salam.
- Necəsiniz? Sizi şirkətdə görməyincə narahat olduq.
- ....sən kimsən?
- Xatırlamadınız deyəsən? Mən Ayşə. Ictimaiətlə əlaqələrdən.
- Hə...ictimaiətlə əlaqələr.
- Xatırladınız məni?
- Firuzənin çalışdığı departament.
- Hmm.. firuzənin...yenə bu friruzə, qurtula bilmədik bundan.
- Nə?
- Heç nə... otura bilərəm?
- Məndən icazə alırsan? Buranın sahibi mən deyiləm.
- Yox.. sadəcə etiraz edərsiniz deyə soruşdum.
- ....
- Gözəl məkandır.
- .....
- Çoxdan gəlirsiniz buralara?
- .....
- Mən də həmişə dostlarımla gəlirəm.
- .....
- Dostlarım deyərkən qızları nəzərdə tutu
- Mənə bax Aylin
- Ayşə.
- Hər nə.. oturursansa səssiz otur ya da dur get. Sənin söhbətini dinləyəcək havada deyiləm.
- Bağışlayın. Mən sadəcə işdən savayı müasbət qurmaq istədim.
Kənan içkini başına çəkib yerindən qalxırdı ki, Ayşə əlini atıb onun qolundan tutdu. Kənan dayanıb göz ucu Ayşəyə baxdı. Ayşə yerindən durub düz Kənanın qarşısında dayandı.
- Bu gecə əylənmək istəmirsiniz?
- ...
- Istəsəniz onu sizə unutduraram.
- Bunu bacaracaq ən son insansan. Əlini çək. Özünü hörmətdən salma.
- Amma xətrimə dəyirsiniz.
- Hay sənin xətrinə....Lənət şeytana.
Kənan qolunu Ayşənin əlindən çəkib mıkandan çıxmışdı. Ayşə isə əsəblə yerinə oturdu. Bu ilk hal deyildi. Kənan artıq heç kimi yaxına buraxa bilmirdi. Nə vaxt kiməsə toxunsa gözünün önündə Firuzə canlanırdı. Bu da onu lap əsəbiləşdirir içində Firuzəni görmək istəyini daha da