haqqında “Allah niyə bunlara göz yumur” sözlərin eşidəndə kinayəynən gülümsünürdü: “hanı Allah?”. Indi hiss eləyirdi Allah hanı. Amma keçmiş ola.
VİCDANın onu silkələməyinə oyandı. Yaxasınnan yapışıb qaldırıb yerə çırpdı. Niyə axı? Niyə? Bütün bunlar olmayada bilərdi. Yenə daldı.
52 yaşında rüşvət üstündə işdən qərarla qovuldu. Artıq qaldığı evin yanındakı dayanacağa gözətçidə götürməzdilər. Tuturdular. Əlindəki nəyi varsa satıb verdi. Ruşvətnən qazanılan rüşvətə getdi. 3 oğlunnan biri öldü, biri narkotika alveri üstündə tutuldu. Balacasıda Belçikaya oxumaq adıynan getdi sonra nə sağ nədə ölü xəbəri gəldi. 3 qızını hec biri xoşbəxt ailə qura bilmədi. Sonuncu arvadı 2 ildən sonra evdən qovdu. Əlində qalan sadəcə cırılıb sallanan kostyumu, illərdən bəri üstündə gəzdirdiyi, atasının univerisitetə girdiyi üçün aldığı hədiyyə - doldurma qələmiydi. Bunnan 2 gün əvvəl bir kəndçisin görmüşdü vağzalda. Tanımamışdı bunu. Dolayı yolnan anasın, bacıların soruşmuşdu. Anası öləli çox olmuşdu. Böyük bacısı 2ci dəfə Türkiyəyə ərə getmişdi. Balacada kənddə yaşayırdı. Səfilliy içərisində. Bu dərviş libasına oxşar geyimdə zibilliklərdən çörək yığarkən tutmuşdu onu VICDAN.
Allah. Axı niyə? “bütün bunların səbəbi sənsən!” ildırım kimi çaxdı bu sözlər başında. VİCDAN yerə oturdu. “Əslində məndə günahkaram. Hətta o qədər günahkaram ki, mən belə ozümlə qarşılaşa bilmirəm. Mən vaxtında sənin qabağıva cıxıb ən azınnan çəkindirə bilərdim. Bu rahat yaşamaq mənidə özümnən yayındırdı. Sən qaçmasaydın mənnən bəlkədə bütün bunlar heç olmaz, hər şey çox daha yaxşı olardı”. “Anan otagında günlərcə tək yatarkən sən məclislərdə anaların sağlığına içəndə çıxmalıydım qarşına”, “dost dediyin adamın üstünə şər atıb tutdurub qadınına göz tikəndə çıxmalıydım qarşına” VİCDAN ayağa durdu. Onun bu qədər böyük olduğunun indi fərqinə vardı. Sanki bütün göy üzünü tutmuşdu. “eşidirsən?” indi başa düşdü. Bu dalğa gurultusu deyildiki. Qatmaqarışıq insan səsləriydi. “oğul hardasan?”, “balanın ehsanına qismət