t olsun”, “evin yıxılsın”, “prokuror anasıdıye, gününə bax”... birdən dəhşətli göy gurultusu eşitdi. Yox. Bu göy gurultusu deyildi. VİCDANının çəkdiyi iniltiydi. O sonuncu dəfə dəhşət, nifrət, acı, peşmanlıq dolu baxışla ona baxdı. Və öz günahını özü ödədi.Qayalara dəyib parçalanan VİCDANı qarışıq səslərə qarışıb əridi. VICDANı intihar etmişdi. Daha sonra onsuz da illər əvvəl sönmüş ruhu bədənini tərk elədi. Bir gün sonra balıqçılar tapdılar cəsədini. İllərdən bəri üstündə gəzdirdiyi doldurma qələmi yarıyacan ürəyinə sancılmış vəziyyətdə...



O dəyişdi...Vicdansızlıq məhv elədi həyatını.Düşünmədi özündən başqa heç kimi...

Bu da sonda onun haqqı:Kimsəsiz,unudulmuş,vicdanıyla qarşı-qarşıya duran zaman gələn dəhşətli bir