her addımında yanında olacam... - Amin meni sinesine sıxıb saçlarımı öpmüşdü... Artıq Amin ikimizin yerine qerar vermişdi... Menim nese demeyimle heç ne deyişmeyecekdi...
Axşamüstü teyyaremiz Bakıya enmişdi... Doğma vetenin yerini heç bir şeher tuta bilmezdi... Burada Amingilin evleri olsa da, otelde qalmağı üstün tutmuşduq... Onsuz da, 2 gün sonra Genceye gedecekdik... Bu günümüzü otelde başa vurmuşduq... Seheri günse Amin meni gezmeye aparmışdı... Bütün şeheri ayaqlayıb doyunca eylenmişdik... Çox xoşbext idim... Bir tek Aminin arada yaranan ağrıları meni narahat edirdi... Ancaq Amin söz vermişdi ki, Peterburqa çatan kimi hekime gedecek... Ümid edirdim ki, Aminin problemi adi bir şeydir...
- Alo, xala... - Bu neçe vaxtda her gün Arize xala ile zengleşirdik... Bakıda olduğumuzu desem de, bu gün Genceye geldiyimizi xeber etmemişdim...
- Can xala... Xala sene qurban... Necesiz? Ne vaxt qayıdırsız?
- İnşallah, 2 güne geleceyik... Ele darıxmışam ki sizinçün...
- Biz de darıxmışıq... Sensiz ev sessiz qalıb...
- Xala, ne olar, üzülüb meni de kövreltmeyin... Gelen kimi yanınıza baş çekecem...
- Yaxşı, xalanın balası... Amine de salam de... - Arize xalaya zeng etmeyimin sebebi Gencede olduğumuzu demek olsa da, susmuşdum... Onsuz da, Peterburqa qayıdan kimi her şeyi tek- tek Arize xalaya danışacaqdım...
Dünen Amin meni gezmeye çıxarmaq istese de, razılaşmamışdım... Gence menim heyatımda uğursuz şeher idi... Familin mezarını ziyaret eden kimi Amini Bakıya uçmağa razı salacaqdım... Seher durub otelde nahar etdikden sonra otağımıza qalxıb qapalı geyim geyinmişdim... Aminle birge geyim mağazalarından birine gedim baş örtüyü almışdım... Her yere taksi ile gedirdik... Piyada gezmeyi özüm istememişdim... Tanış simalara rast gelmekden çekinirdim... Onsuz da, her şey mene pis günlerimi xatırladırdı... Daha beter üzülmek istemirdim... Taksi ile qebristanlığa gelmişdik... Amin elimden möhkem tutub mene dayaq olmuşdu... Sürücüye bizi gözlemesini deyib maşından