zamanki kimi heç kəs yox idi. Fikrimi telefonun səsi ayıltdı. Rüfət idi. Açdım.Salamlaşıb dərsə gəlmədiyi müddətdə keçirilmiş dərslərin yerini soruşurdu. Elə bu an qapı döyüldü.Telefonla danışaraq qapını açdığımda qarşımda Ramini görüb təəccübləndim.Əlimlə "keç" işarə edib telefonla danışığa davam etdim. Danışıq əsnasında Rüfətə adı ilə müraciət etməyimdən Ramin danışdığımın oğlan olduğunu hiss etmişdi.Heç gözləmədiyim bir anda əlimdən telefonu alıb söndürdü.Yaranmış situasiyanı anlamayıb qaşlarımı çataraq nəzərlərimi ona dikdim.
-Sənin qız sinifyoldaşın yoxdur?!
-Var.
-Dərs haqda onlarla danışa bilməzsən?
-Kimlə danışacağımı səndən soruşmalı idim ki?
-Hə .Sənə demişdim oğlanlarla danışdığını görməyim.
-Hansı hüquqla?
-Çünki mən..Çünkii..mən sənin bibinoğlunam.
-Əziz bibim oğlu Onda nəzərinizə çatdırım ki , başqa dayı qızlarınız da var.
-Sənin dilin nə zaman bu qədər uzandı? Mən sənə deyirəm dəli etmə adamı.
Təəccüblə məni izləyirdi. Söhbəti çox uzatmayıb mövzunu dəyişdim. Atamı soruşub Bir az da
Oturduqdan sonra getdi. Illərdir üzünü görmədiyim bibim oğlu artıq evimizin daimi sakininə çevrilmişdi. Onun bu kimi qısqanclıqlarına artıq əsəbiləşirdim. Hələ whatsappda "online, kimlə danışırsan? Öz şəklini niyə qoymusan? " tipli mesajlarını demirəm hələ.
Bu hərəkətlərinə bir anlam verə bilmirdim .
**** ******
Həyatımı yeniləməyə ilk öncə otağımdan başlayacaqdım.Bu otağın divarları mənim göz yaşlarıma və bir çox xatirələrin, xəyalların tüstüsünə şahid olmuşdu. Pəncərəni açıb həyətimizin bağçasını izlədim.Bu pənvərə aylardır açılmırdı. Bəzi əşyaların yerlərini dəyişib , yataq örtümü yeniləmişdim. Kitablarımı şkafdan çıxarıb tozlarını silərək oxumaq üçün bir neçəsini kənarda ayırmışdım. Sonra paltarlarımı tökmüşdüm.Paltar dəlisi idim əvvəllər amma indi ev pijaması mənə bəs edirdi.Tək həvəsimin öldüyü paltarlar deyildi ki.Xəyal qurmağa , yaşamağa , ürəkdən deyib gülməyə olan həvəsimi itirmişdim mən.Amma daha son idi.Həyatımı əvvəlkində də pozitiv