v edəcəkdim. Yenə söz vermiş və bu sondur demişdim.Gələcəkdən xəbərsiz.Gələcəyini görən hansı insan səhv edərdi ki? Məncə heç kim. Əşyaları, geyim stilini , günlük rejimini dəyişməklə özümü də dəyişə biləcəkdimmi? Bilmirdim mənə artıq nə keçmişim , nə də gələcəyim maraqlı idi. Mən bu an üçün yaşayırdım.Daha bir xəyal qırıntısı qorxusu canımı bürüsə də bu kimi pessimist düşüncələrdən uzaq qaçırdım. Özümdən haraya qədər, nə vaxta qədər qaçacağımı bilmirdim, bilmək də istəmirdim. Bir anlıq gözüm masanın üzərindəki telefonuma
Sataşdı. Onda da şəkillər,mesajlar xatirə kimi yatırdı. Onla bağlı nə varsa silmişdim.Ən son nömrəsi qalmışdı.Onu da sildim. Bitmişdi daha olmayacaq zənn edirdim.Aylardır yazıb , xətrini soruşmadığım insanlar vardı.Onlara yazıb, bəzilərinə zəng edərək hal-əhval tutdum. Vəə Günel.Blokda olan nömrəsini görüncə acı-acı güldüm.Ona sadəcə yazığım gəlirdi. Blokda çıxarıb "nə halı varsa görsün" deyə düşündüm .Sonra Nurana zəng edərək mənə aylar əvvəl məsləhət gördüyü kursla bağlı danışdım.Ingilis dili kursu idi.Çox zaman itirmək istəməyib səhəri gün gedib qeydiyyatdan keçdim.Evdəkilər də bunu normal qarşılamışdılar.Anam hətta sevinmişdi.Günlərdir özümə qapandıığım onun gözündən yayına bilməzdi.Odur ki , özümü toplamaq üçün bunun ən yaxşı variant olduğunu düşünüb razılığını bildirmişdi.
Mən həyatımı yenidən başlayım deyə inamla addımlayarkən həyat mənim axınıma tərs planlar qurmuşdu. Ümumiyyətlə, "daha sondur" və "heç vaxt" kəlmələri həmişə məni yanıltmışdı.
**** *****
Günlər öz axını ilə keçib gedir.Həyat davam edirdi.Mən isə gələcəkdən xəbərsiz həyatı öz axışına atmışdım. Ramin bizə daha sıx gələr və demək olar dəqiqədən bir mesajlar yazardı. Mənsə onu mənə "bacı" deyə müraciətindən sonra özüm üçün mümkünsüz bilmiş , ağlımdan çıxarmışdım.Amma onun hərəkətləri bu sözə zidd idi sanki.Dərsdən çıxanda çox zaman onu ətrafımda görərdim, mənə olan qəribə baxışlarını hiss edərdim.Mesajlatında isə daha da səmimiləşmişdi.Mən nə düşünürdüm bəs?