zamanki kimi heç kes yox idi. Fikrimi telefonun sesi ayıltdı. Rüfet idi. Açdım.Salamlaşıb derse gelmediyi müddetde keçirilmiş derslerin yerini soruşurdu. Ele bu an qapı döyüldü.Telefonla danışaraq qapını açdığımda qarşımda Ramini görüb teeccüblendim.Elimle "keç" işare edib telefonla danışığa davam etdim. Danışıq esnasında Rüfete adı ile müraciet etmeyimden Ramin danışdığımın oğlan olduğunu hiss etmişdi.Heç gözlemediyim bir anda elimden telefonu alıb söndürdü.Yaranmış situasiyanı anlamayıb qaşlarımı çataraq nezerlerimi ona dikdim.
-Senin qız sinifyoldaşın yoxdur?!
-Var.
-Ders haqda onlarla danışa bilmezsen?
-Kimle danışacağımı senden soruşmalı idim ki?
-He .Sene demişdim oğlanlarla danışdığını görmeyim.
-Hansı hüquqla?
-Çünki men..Çünkii..men senin bibinoğlunam.
-Eziz bibim oğlu Onda nezerinize çatdırım ki , başqa dayı qızlarınız da var.
-Senin dilin ne zaman bu qeder uzandı? Men sene deyirem deli etme adamı.
Teeccüble meni izleyirdi. Söhbeti çox uzatmayıb mövzunu deyişdim. Atamı soruşub Bir az da
Oturduqdan sonra getdi. Illerdir üzünü görmediyim bibim oğlu artıq evimizin daimi sakinine çevrilmişdi. Onun bu kimi qısqanclıqlarına artıq esebileşirdim. Hele whatsappda "online, kimle danışırsan? Öz şeklini niye qoymusan? " tipli mesajlarını demirem hele.
Bu hereketlerine bir anlam vere bilmirdim .
**** ******
Heyatımı yenilemeye ilk önce otağımdan başlayacaqdım.Bu otağın divarları menim göz yaşlarıma ve bir çox xatirelerin, xeyalların tüstüsüne şahid olmuşdu. Pencereni açıb heyetimizin bağçasını izledim.Bu penvere aylardır açılmırdı. Bezi eşyaların yerlerini deyişib , yataq örtümü yenilemişdim. Kitablarımı şkafdan çıxarıb tozlarını silerek oxumaq üçün bir neçesini kenarda ayırmışdım. Sonra paltarlarımı tökmüşdüm.Paltar delisi idim evveller amma indi ev pijaması mene bes edirdi.Tek hevesimin öldüyü paltarlar deyildi ki.Xeyal qurmağa , yaşamağa , ürekden deyib gülmeye olan hevesimi itirmişdim men.Amma daha son idi.Heyatımı evvelkinde de pozitiv

<< 1 [2] 3 4 >>