edecekdim. Yene söz vermiş ve bu sondur demişdim.Gelecekden xebersiz.Geleceyini gören hansı insan sehv ederdi ki? Mence heç kim. Eşyaları, geyim stilini , günlük rejimini deyişmekle özümü de deyişe bilecekdimmi? Bilmirdim mene artıq ne keçmişim , ne de geleceyim maraqlı idi. Men bu an üçün yaşayırdım.Daha bir xeyal qırıntısı qorxusu canımı bürüse de bu kimi pessimist düşüncelerden uzaq qaçırdım. Özümden haraya qeder, ne vaxta qeder qaçacağımı bilmirdim, bilmek de istemirdim. Bir anlıq gözüm masanın üzerindeki telefonuma
Sataşdı. Onda da şekiller,mesajlar xatire kimi yatırdı. Onla bağlı ne varsa silmişdim.En son nömresi qalmışdı.Onu da sildim. Bitmişdi daha olmayacaq zenn edirdim.Aylardır yazıb , xetrini soruşmadığım insanlar vardı.Onlara yazıb, bezilerine zeng ederek hal-ehval tutdum. Vee Günel.Blokda olan nömresini görünce acı-acı güldüm.Ona sadece yazığım gelirdi. Blokda çıxarıb "ne halı varsa görsün" deye düşündüm .Sonra Nurana zeng ederek mene aylar evvel meslehet gördüyü kursla bağlı danışdım.Ingilis dili kursu idi.Çox zaman itirmek istemeyib seheri gün gedib qeydiyyatdan keçdim.Evdekiler de bunu normal qarşılamışdılar.Anam hetta sevinmişdi.Günlerdir özüme qapandıığım onun gözünden yayına bilmezdi.Odur ki , özümü toplamaq üçün bunun en yaxşı variant olduğunu düşünüb razılığını bildirmişdi.
Men heyatımı yeniden başlayım deye inamla addımlayarken heyat menim axınıma ters planlar qurmuşdu. Ümumiyyetle, "daha sondur" ve "heç vaxt" kelmeleri hemişe meni yanıltmışdı.
**** *****
Günler öz axını ile keçib gedir.Heyat davam edirdi.Men ise gelecekden xebersiz heyatı öz axışına atmışdım. Ramin bize daha sıx geler ve demek olar deqiqeden bir mesajlar yazardı. Mense onu mene "bacı" deye müracietinden sonra özüm üçün mümkünsüz bilmiş , ağlımdan çıxarmışdım.Amma onun hereketleri bu söze zidd idi sanki.Dersden çıxanda çox zaman onu etrafımda görerdim, mene olan qeribe baxışlarını hiss ederdim.Mesajlatında ise daha da semimileşmişdi.Men ne düşünürdüm bes?

<< 1 2 [3] 4 >>