Xestexanadakı boş stullardan birinde oturub derinden "Oh" çekmişdim... Aminin böyük problemi olmamasına ele sevinirdim ki...
Bir neçe saat keçse de, Amin oyanmamışdı... Tibb bacısı otaqdan çıxan kimi qarşısına keçmişdim...
- Necedir? Oyanmayıb?
- Xestenin yaxını sizsiz?
- Men olmasam, niye soruşum ki?
- Xeste özüne gelib... Narden kimdirse, onu soruşur...
- Menem... Çekilin, keçim...
- Buyurun... - tibb bacısı ile birge otağa keçmişdik...
- Narden... - Amin gözü axaraq meni süzürdü...
- Can Narden... - yaxına gedib elinden tutmuşdum...
- Bağışla, seni de telaşlandırdım...
- Delisen? Neyi bağışlayım? Senin en çetin anlarında yanında olmaq menim borcumdur...
- Çox sağ ol...
- Teki sen yaxşı ol, men her zaman yanındayam... - eyilib Aminin üzünden öpmüşdüm... Gece boyunca Aminin başında olmuşdum... Amin dermanların teesirinden rahat yatmışdı... Bu gün o qeder böyük stress yaşamışdım ki, Aminin deyerini daha artıq anlamışdım...
Seher gözümü stulda açmışdım... Belim ağrayırdı... Bedenim yığılmışdı... Ayağa qalxıb bedenimi hereket etdirerek rahatlamağa çalışırdım... Gözüm divardakı saata sataşdıqda eqreblerin on bire yaxınlaşdığını görmüşdüm... Amin hele de yatırdı... Ancaq men aclıq hissini duyurdum... Çantamdan pul götürüb otaqdan çıxaraq xestexananın yemekxanasına enmişdim... Özümçün yeyeceyim teamlardan alıb boş masalardan birine eyleşmişdim... Başımı aşağı dikib qarşımdakı teamlarla qarnımı doyurmuşdum... Masadan qalxıb yemekxanadan çıxaraq pillelere üz tutmuşdum... Başım aşağı olduğundan heç kime baxmırdım...
- Narden... - başımı eşitdiyim tanış sesden qaldırdıqda gördüyüm sima meni keçmişe aparmışdı...
- Şelale? - teecübümü gizleye bilmemişdim...
- Menem... Sen burada neynirsen? Qayıtmısız?
- Xanım, zehmet olmazsa, söhbetinizi kenara çekilib ede bilersiz? - yuxarıdan düşen hekimin sözlerinden sonra pilleleri qalxıb kenarda qoyulan masaların birinde eyleşmişdik...
- Narden, siz getdikden sonra özümü bağışlamadım... Hele senin yerini