Şefeq qeder temiz ve gözel ikinci qadın yox kimi idi... Hele Şefeqi itirdikden sonra bunu daha yaxşı anlamışdım... Ne birini qelbime yaxın buraxa bilmişdim, ne de münasibet qurmağa cehd etmişdim... Heyatımın tenhalıq notlarına köklenmesi Şefeqden sonra başlanmışdı... Ta ki neçe illerden sonra Nardenle qarşılaşana kimi... Nardeni gördükden sonra, içimde yatmış hissler oyanmışdı... İlk başda özüme engel olmağa çalışsam da, zamanla qerarımı deyişmişdim... Heyatımda bir defe geri çekildiyimçün sevdiyimi itirmişdim... Bu sehvi ikinci defe tekrarlamayacaqdım... Nardeni tanıdıqca onu Şefeqden ferqlendirmeyi öyrenmişdim... Onlar xasiyyetce tamam ferqli insanlar idi... Şefeqin neyi varsa, ortada idi... ne olsa, çekinmeden danışardı... Bütün hisslerini olduğu kimi göstererdi... En esası ise Şefeq sevirdi ki, insanlar onun etrafında pervane olsun... Kiçik bir şey olmadan hadiseleri böyüdüb özünü yazıq kimi gösterirdi... Mense cavan oğlan olaraq bu qıza dayaq olub onu qoruyurdum... Cavanlıqda bütün oğlanlar zeif qızları beyenirdiler... Axı oğlanlar qarşılarındakı qızdan güclü olmaq isteyirler... Men de ele idim... Şefeqe qarşı olan bu hisslerimi iller ötdükce o qeder böyütmüşdüm ki... Şefeqi itirdikden sonra bu hisslerle baş etmekçün öz alemime qapanmışdım... Yalnız Nardeni gördükden sonra qelbimin qapılarını açmışdım... Nardeni tanıdıqca ona qarşı hissler yaranmışdı içimde... O, her şeyi qelbimde yaşayanlardan sayılırdı... Derdini, kederini İçine atıb üzden güclü görünmeye çalışırdı... Heç vaxt zeifliyini kimese bildirmezdi... Eslinde, içinde heyat eşqi ile dolu olsa da, tale onun üzüne gülmemişdi... Narden uşaq kimi idi... Qorunmağa, sevilmeye, sahiblenmeye ehtiyacı vardı... Belke de, menim ona qarşı olan hisslerim mehz ele bu qorumaq, sahiblenmek duyğusundan başlayırdı... Nardene beslediyim duyğuları evveller heç kese qarşı hiss etmemişdim... Narden güclü xanım idi... Esil menim yanıma yaraşırdı... Hem yaşımdan dolayı aileye qarışmaq istediyimçün, hem de Nardeni herterefli

<< 1 ... 5 6 [7] 8 >>