alib-verirdim... Bashimin ustunde ag geyimliler danishir,ne ise deyirdiler... Amma hecne duymur,anlamirdim...
Lale...
Ehmed Ateshin olduyunu deyende ise,nece pis olduugmu hec cure ifade ede bilmezdim... Daha cavan biri,heyata umidle baxan biri gozlerini yummushdu... Aglima zerif geldi,Ehmed Zerife gece dediyini amma ondan sonra hec bir xeber ala bilmediyini deyende ise,celd atama her sheyi danishmishdim. Atam her yere ses salib,butun xestexanalarda onu axtarisha vermishdi.... Qara geyimlerimi geyinib mezarliga getmishdim... Gulshen xala taqetden dushmushdu,yere cokub balasinin yatdigi torpagda ellerini gezdirir,bashini ustune qoyurdu... Bu menzereye dozmek necede cetin idi ilahi! Gulshen xalanin feryadi...aglamasi...sesi..... Her shey o qeder aci verirdi ki,mene... Ehmed de Suleyman emide,ozunde deyildiler....
Bura gelen Butun insanlarda derin keder duyulurdu... Birce Zerif yox idi... Gulshen xalanin yaninda oturub onu qaldirmaq isterken gozu yashli halda:
G-Lale,Zerif hani? Niye gelmir bura? Oglumun halini niye gormur? O artiq yoxdu. Bilmirmi bunu? Niye gelmir-deyib aglayirdi...
L-Gulshen xala qurban olum bele etmeyin. Gelin gedek.. Hem zerif... O yoxdu...geceden itib...axtarirlar...-deyib mende aglamishdim...
Gulshen xala torpaqdan bir ovuc goturub:
G-bagishla oglum,emanetini qoruya bilmedik... Bagishla bizi-deyerek honkurtuyle ic cekirdi...
Atamdan gelen zengi acib danishdiqda Zerif **** xestexanada oldugunu amma danishmadigini dedi... Ehmede deyib,xestexanaya getmishdim... Iceri girende agappaq agarmish Zerifi gordukde elimi agzima qapayib aglamishdim... Qolunda sargi var idi... Hekim demishdi ki,mashin qolunun ustunden kecib. Qolu qirilmishdi... Amma ushaq salamat imish... Ushaqmi??? Yox birce Sahibin ushagi catmirdi!-deyib daha da esebleshmishdim... Iceri kecib Zerifin yaninda eyleshmishdim... Zerif uzunu sola cevirib pencereye baxirdi... Ne qeder dil toksemde danuishmirdi... Acidan bele oldugunu bilirdim. Firengiz xalaya xeber verdikde aglayaraq

<< 1 [2] 3 4 >>