çoxdur ki, ne bir ses, ne bir xeber. Elini penceyine atıb pul qabını çıxardı. Firuzenin balaca şeklini gezdirirdi orada. Kadrlar şöbesinden götürmüşdü. Bir ayda Firuzenin hesretini sadece bu şekile baxın sakitleşdirirdi. Bir de alnındakı çapıq izini. Zamanla keçirdi, amma heç itib getmesini istemirdi. Elinde oslaydı özü de yarardı ki, iz itmesin. Indi bu qoxu onu keçmişe qaytardı. Yeniden onu xatırlatdı. Düzdür unutmadığı an olmamışdı, amma etir her şeyden güclü tesir etdi. Düz deyirlermiş ki, etir heç vaxt unudulmur. Kenanın bütün ehvalı korlanmışdı. Qeher boğurdu onu artıq. Qayıdıb Fatmanın yanına gelende onun kiminlese söhbet etdiyini gördü. Uzun Firuzeyi rengde dondan bildi ki, bu refiqesinin qızıdır. Paltar tam eynine oturmuş ince belini ortaya çıxarmışdı. Qızın boyu balaca idi görünürdü, saçlarını topladığından boynu görünürdü. Üzünü görmese bele geyimin ona nece yaraşdığını tesevvür etmek çetin deyildi. Kenan ise bunu vecine de almadan elinde çanta ile bara yaxınlşadı. İçki sifariş verib nenesini kenardan izledi. Heç hevesinde deyildi ki, kiminlese tanış olsun. Az evvel duyduğu etir onu artıq başqa yere, buralardan çox çşox uzaqlara aparmışdı. Içki biten kimi yeni qedehle evez olunurdu.
- ne oldu? Yene başladın?
- Bura geldim uzaq duram sizden. Nenemde sen de durub geldiniz bura. Indi neyniyim hara gedim ki, qarışan olmasın
- Men sabah dönürem onsuz da. Neneni de apararam.
- Ay hay, apara bilsen.
- Kiminle söhbet edir.
- Ne bilim. Refiqesidir, refiqesini qızıdır kimdir bilmirem.
- Mmm.. nenen ele bele adamlarla dostluq etmez. Mence sen de tanış ol.
- Ata.. .
- .....
- Tek burax meni.
- Yaxşı... amma çox içme. Heç olmasa buradakı teqdimatda başını yarmasınlar.
Sinan bey sözünü deyib getmişdi. Amma görmedi ki, bu sözü ile Kenanın daha da sarsıtdı. Doğrudan da her şey o gece başlamışdı deye düşündü. Her ne qeder teferrüatı ile xatırlamasa da, o andan bele duyduğu qoxunu unutmamışdı. Mehz bu qoxudan tapmışdı Firuzeni. Bu gece her şey ona

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>