Firuzeni xatırladırdı. Kenan artıq hissleri qarşısında aciz qaldığı üçün esebileşirdi. Badeni elinde nece sıxdısa elinde parçalanan şüşe qanatmışdı. Yene de ferqinde deyildi. Barmen onun elini temizlemeye çalışarken ayılmışdı xülyasından. Elini geri çekib nenesi terefe getdi. Çox da yaxınşalmadan
- men gedirem.. Atamla qayıdarsan deyerek nenesinden uzaqlaşdırdı ki, geri dönen Firuzeyi rengde donu geyinmiş qızı görünce nenesini çantası elinden düşdü. Gözlerini sıxıb başını silkeleyirdi. Içkinin tesirinde olduğunu düşünürdü, amma yox. Qarşısında dayanan Firuze idi. Xülyası yox.. canlı cismi ile bir cüt balaca qara gözleri ile nazik dodaqları ile bir sözle Kenanın her gün beyninde canlandırdığı siması düz qarşısında dayanmışdı. Onun da teecüble baxmasından belli idi ki, Kenanı görmeyi gözlemirdi. Firuze Fatma neneye baxıb başını buladı.
- Qızım.. izn ver teklikde danışaq.
- Mene yalan dediniz..
- Yox..
- Dediniz ki, o burada yoxdur.
- Firuze...
Kenanın onu adını çekmesi ile Firuze yerinde dondu. Üzünü döndermeden Fatma neneye baxırdı. Ağlamamaq üçün özün zorla tuturdu. Nefes alıb vermesinin süretlendiyini görmemek mümkün deyildi.
- firuze sensen....men xeyal görürem?
- Yox oğlum. Firuzenin özüdür.
- Firuze
- Yaxın durma mene. Burada olduğunu bilmirdim. Bilsem ayaq basmazdım. Fatma xala size de teesüf edirem. Men sizin sözünüze inanmışdım.
- Qızım men de onun geldiyin teze öyrendim. Bilirsen, dememiş gelmişem. Şübhelenib.
- Izninizle..
Firuze süretle oradan uzaqlaşanda Kenan arxası ile donuq şekilde baxırdı.
- sefeh oğlan ne daynmısan get arxası ile. Bura qeder menlik. Bundan sonrası senlik.
- Ne ?!
- Ne ne... deyirem get. Qızı ta İrandan bura getizdirmişem. Bele arxası ile baxasan deye yox. Get sevdiyine sahib çıx.
- Sağol nene. Çox sağol...
Kenan Fatmanı nece qucaqladısa Fatma zorla onun qollarından çıxdı.
- dur deli oğlan boğdun.. sonra teşekkür edersen. Get, tez ol... celd..
Kenan Firuzeni canlı şekilde qarşısında görünce anladı

<< 1 2 3 [4] 5 6 7 >>