ki, ondan ne qeder uzaq dayanmağa çalışsa da ona o qeder yaxın bağlanır. Artıq onu tapmışken itirmek fikri yox idi. Süretle pillelerden düşüb heyete çıxdı. etrafa boylansa da heç kim görünmürdü. Taksiler dayanan yere gelib firuzeyi rengde donla çıxan xanımı görüb görmediklerini soruşdu. Her biri eli ile mekanın bayırınıgösterdi. Kenan qaçaraq bayıra çıxdı. Firuze yol kenarında idi. Qaçmağa çalışır ayaqqabıları mane olurdu. eline alıb yeniden qaçmağa çalışanda qolundan tutan el onu geri çevirdi. Kenanla düz üz –üze dayanmışdı. Boyu balaca olduğundan başı onun çenesine ancaq çatırdı. Nefesini üzünde hiss edirdi. Yerinde donmuşdu. Keymişdi.
- Firuze... inana bilmirem. buradasan..
- Burax meni..
- Yox..heç vaxt... bir daha ölsem bele buraxmayacağam..
- Kenan..
- Can Kenan.. Firuzem....menim Firuzem...bir bilsen ne çekdim sensizlikden.
Kenan Firuzem dediyi anda ele qucaqladı ki. Ele bil illerin hesretini söndürürdü. Firuze yerinde donmuşdu. Ne bir şey deye bilir ne de terpene bilirdi. Tir tir esirdi Kenanın qollarında. Kenan onun sakit dayanmasından daha da cesaretlenib özüne berk berk sıxırdı. Sanki qollarını açsa Firuze uçub gedecekmiş. Firuze gözlerini açıb ani olaraq Kenanı itelemeye başladı.
- Kenan burax... burax..burax dedim!
- Firuze
- Uzaq dayan. Ne haqla. Kimsen sen bu cür refdar edirsen?
- Ne desen de vecime deyil. Az evvel qollarımda olanda hiss edirdin. Üreyinin döyüntüsünü, isteyini sevgini hiss edirdim.
- Qetiyyen. Özünden xeyal qurma. Sene nifretden başqa heç ne duymuram.
- Yalan deyirsen.
- Yox.
- He.. inad edirsen. Amma hazıram. Ne istesen elemeye hazıram. Yeterki bağışla. Yeterki sev..
- Heç vaxt. Senden heç ne istemirem. uzaq dayan..
- Heç vaxt! Eşidirsen. Bir daha bunu deme.
- Deyeceyem. UZAQ DA-YAN! Başa düşdün!
- Mene bax. Bu balaca başına bir defelik yaz bunu. Seni bir daha buraxan adam deyil.
- Onsuzda adam deyilsen. Burax.
- Ne desen de vecime deyil. Hamısı sevgidendir bilirem.
- Ne? Ağlın çaşıb senin. Hamsı

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>